هویت مکان در طراحی فضاهای عمومی شهر مبتنی بر پایداری اجتماعی

هویت مکان در طراحی فضاهای عمومی شهر مبتنی بر پایداری اجتماعی

آزاده جوادی1

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری واحد ورامین-پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

کد IOI مقاله : XDHH-FHEAA
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی و ششمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(5iccacs.ir)
چکیده :
    با روند رو به رشد شهرنشینی و سرعت بالای تغییرات، آنچه بیش از هر چیز در معرض تهدید قرار دارد، منظر شهری است؛ که نمود بحران آن در طراحی شهری، مدیریت و برنامه¬ریزی بصری فضاهای عمومی شهر قابل مشاهده است. فضاهای عمومی شهری از عناصر مهم شهرهای مدرن¬اند. بنابراین ویژگی¬های طراحی فضای عمومی شهری، عامل مهم ترویج فعالیت¬های اجتماعی در جامعۀ شهری است. این روابط اجتماعی قوی در جامعه شهری می¬تواند موجب ایجاد محیطی شود که با ارتباط، معنا و هدف همراه است و زمینه توسعه پایدار اجتماعی را نیز ایجاد کند. اهمیت نقش فضاهای عمومی در توسعه پایدار اجتماعی را می¬توان از این نظر مهم دانست که امروزه، جوامع بشری به سبب رشد و توسعه کمی و کیفی روزافزون که به پدید آمدن شهرهای بزرگ و پرجمعیت منجر شده، با مسائل تازه¬ای مواجه¬اند؛ فراوانی و تراکم نامتجانس و ناهمگون شهرها، فاصلۀ اجتماعی بین انسان¬ها را به¬رغم نزدیکی فیزیکی، روز به روز بیشتر کرده و به همراه آن میزان همبستگی، ارتباط و توجه افراد نسبت به یکدیگر کاهش یافته است. در فرآیند طراحی، هویت مکان که تبیین کننده رابطه انسان و مکان وی است، بسیار مهم می¬باشد. طرح تهیه شده توسط طراحان شهری باید یک مجموعه¬ی درهم تنیده و پیوسته¬ی میان اجزای مکان را ارائه کند تا استفاده کننده، ادراکی منسجم از یک کلیت را در ذهن سازماندهی کند. بدین منظور برقراری نسبت، جهت سازگاری میان مولفه¬های کالبد، عملکرد و تصورات باید تبیین شود. روش این پژوهش توصیفی- تحلیلی است و اطلاعات اولیه از منابع کتابخانه¬ای مرتبط با متغیرهای پژوهش جمع¬آوری شده است. هدف این مقاله، تببین هویت مکان در دستیابی به عوامل موفقیت و برنامه¬ریزي در حال حاضر و آینده مبتنی بر چشم انداز پایداري اجتماعی در طراحی معماری فضای عمومی شهرها است.

کلمات کلیدی : فضاهای عمومی شهرنشینی هویت مکان پایداری اجتماعی طراحی معماری