ارتباط ذهن، طبیعت و محیط مصنوع و جایگاه آن ها در فرآیند طراحی
ارتباط ذهن، طبیعت و محیط مصنوع و جایگاه آن ها در فرآیند طراحی
آنا بهمن یار1 غزال صفدریان2
1) پژوهشگر دکتری معماری، واحد پردیس، دانشگاه آزاد اسلامی، پردیس، ایران
2) استادیار گروه معماری، واحد پردیس، دانشگاه آزاد اسلامی، پردیس، ایران.
کد IOI مقاله
:
XDHH-FKBKC
محل انتشار :
پنجمین کنفرانس بین المللی و ششمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(5iccacs.ir)
چکیده :
همه انسان ها از طبیعت ریشه می گیرند و وابسته به طبیعت هستند، بنابراین همه جا یکی هستند. در نخستین آثار ظهور و پیدایش انسان چه در دوره نوزادی، چه در میان وحشی ترین مردم و چه در میان اقوام متمدن هیچ کیفیتی که موجب بروز ویژگی های برتر و یا فروتر گردد، وجود ندارد. به نظر می رسد که توانایی پیشرفت یکسان است و هوش، عاملی است که بعدا مورد استفاده قرار گرفته است. درست مانند توانایی او در تمرین کردن به میزان زیادی به شرایطی که جامعه در آن قرار دارد، بستگی دارد. در این حالت ذهن او بیشتر خود را با محیط تطبیق می دهد و نظم و فرهنگ را از آن دریافت می کند. در این مقاله، هدف بررسی ارتباط ذهن و طبیعت و معماری در فرایند طراحی است. روش تحقیق مورد استفاده، روش توصیفی تحلیلی بوده است. نتایج نشان داد که مغز انسان به عنوان عاملی برای شناخت و یکی از مهم ترین عوامل در طراحی معماری، ذهن به مثابه اینه طبیعت و بهره گیری و ایده گرفتن می باشد که در طرح معماری خود را بروز می دهد. در حقیقت محیط مصنوع حاصل ایده های ذهنی معمار برگرفته از طبیعت است. اگرچه با توجه به مطالعات انجام گرفته، دیگر عوامل تاثیرگذاری را می توان جامعه و فرهنگ حاکم بر آن، گذر زمان، ارتباطات دانست که در بستر طبیعت خود را به نمایش می گذارد.
کلمات کلیدی : طراحی ذهن طبیعت فرآیند محیط مصنوع