امکان سنجی ایجادپیاده راه شهری بارویکردنوشهرسازی (نمونه موردی:خیابان ولیعصرشهرکرد)

امکان سنجی ایجادپیاده راه شهری بارویکردنوشهرسازی (نمونه موردی:خیابان ولیعصرشهرکرد)

سارا قلی پور1 صدیقه شیرانی2 الهه دهقان دهکردی3

1) دانشجوی کارشناسی مهندسی شهرسازی دانشگاه پیام نور واحد شهر کرد،
2) دانشجوی کارشناسی مهندسی شهرسازی دانشگاه پیام نور واحد شهر کرد،
3) مدرس دانشگاه پیام نور واحد شهرکرد،

کد IOI مقاله : XDHH-FKDHZ
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی و ششمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(5iccacs.ir)
چکیده :
    پیاده راه هابخش جدایی ناپذیرشهرهاهستندوبایدبه عنوان عنصری اساسی درطراحی شهری اولویت بندی شوند.براي ساماندهی این وضعیت در طول چند دهه ي گذشته،جنبش ها و دیدگاه هاي جدیدي در عرصه برنامه ریزي جهان مطرح شده است که یکی از این جنبش ها، جنبش نوشهرسازی بود. نوشهرسازی معتقد است خيابان ها بايد براي پياده روي، ايمن و جذاب باشند و به شكلي طراحي شوند كه موجبات آسايش ساكنين را فراهم كرده و آنها را براي پياده روي تشویق كند. بنابراین پژوهش حاضر سعی دربررسی امکان سنجی ایجادپیاده راه شهری بارویکردنوشهرسازی در خیابان ولیعصر شهرکرد از طریق اصول و معیارهای رویکرد نوشهرسازی را دارد. روش مورداستفاده دراین پژوهش ،توصیفی-تحلیلی وهمچنین روش های کتابخانه ای و اسنادی و روش های میدانی گردآوری شده است.همچنین روش تحلیلی مورداستفاده درپژوهش ماتریس IEFمی‌باشد. نتایج پژوهش نشان می دهد که خیابان ولیعصر قابلیت ها و پتانسیل های زیادی در راستای ایجاد پیاده راه با توجه به رویکرد نوشهرسازی دارد و از طریق افزایش ایمنی و حس امنیت، اختلاط و تنوع کاربری ها، افزایش فضاهای مکث و استراحت، افزایش کمی و کیفی مبلمان شهری، ایجاد کاربری های شبانه روزی، بهبود کیفیت پیاده راه ها و رفع موانع آن می توان به این هدف دست یافت.

کلمات کلیدی : پیاده راه نوشهرسازی ief خیابان ولیعصر شهرکرد