بررسی کیفیت فضایی محله مسکونی با رویکرد توسعه واحد همسایگی سنتی(TND) نمونه موردی: شهرک رشدیه تبریز

مهدیه حمزه¹

1) 1- دانشجوی کارشناسی رشته مهندسی شهرسازی دانشگاه پیام نور مرکز تبریز، ایران-

کد IOI مقاله : XDHH-GADCE
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی و ششمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(5iccacs.ir)
چکیده :
    در شهرهای سنتی گذشته، نظامی که در شاکله شهر و اجتماع افراد و تعاملات انسانی با دیدگاه ها و رسوم و مذاهب مختلف از جایگاه ویژه¬ای برخوردار بود ساختار و سازمان محله بندی بود که با ورود عصر مدرنیسم به شهرها، اهمیت ابعاد انسانی و جایگاه انسان و اصالت سنتی محلات آن را تحت الشعاع قرار داده و به مرور مورد بی توجهی قرار داد. انزوای هرچه بیشتر مردم و احساس بیگانگی در بین ساکنین محلات ثمره و نتیجه ورود مدرنیسم به عرصه شهر بود. لذا شهرسازان به دنبال راه چاره ای به جهت بازگشت مولفه های انسانی در فضای شهری بودند.TND یکی از اصلی ترین فاکتور های باززنده سازی و تقویت پویایی و سرزندگی محلات می باشد. پژوهش حاضر با تمرکز بر رویکرد توسعه محلات سنتی و با هدف تقویت ابعاد انسانی و پویایی و سرزندگی محیطی به بررسی ویژگی¬های کالبدی-فضایی،اجتماعی و اقتصادی و ترافیکی و همچنین مطابقت ساختاری شهرک رشدیه با اصول نوشهرگرایی و TND پرداخته است. شیوه گردآوری اطلاعات در این پژوهش با بهره گیری از منابع کتابخانه¬ ای و اسنادی و همچنین مطالعات میدانی صورت گرفته است که نتیجه تحقیق نشان دهنده این موضوع است که شهرک رشدیه تا حدود زیادی پتانسیل تبدیل شدن به یک TND را داشته اما در حال حاضر یک TND محسوب نمی¬شود اما می¬تواند با اعمال برخی تغییرات تا حد قابل توجهی با اصول مطرح در رویکرد TND تطابق یابد. لذا در این مقاله سعی شده است با ارائه کانسپت پیشنهادی ، طرح شهرک تا حد قابل توجهی با رویکرد TND قرابت یابد.

کلمات کلیدی : محله توسعه محلات سنتی(tnd) شهرک رشدیه تبریز نوشهرسازی