تاثیر عمق آب‌های زیرسطحی بر اندرکنش خاک و پایداری سازه مطالعه موردی: شهر سبزوار

تاثیر عمق آب‌های زیرسطحی بر اندرکنش خاک و پایداری سازه مطالعه موردی: شهر سبزوار

غلامرضا تدین فر1 ابراهیم دلبری2 حمیدرضا تدین فر3

1) عضو هیات علمی گروه عمران دانشگاه حکیم سبزواری
2) دانشجوی کارشناسی ارشد عمران گرایش سازه، موسسه غیر انتفاعی بیهق سبزوار
3) مربی گروه عمران موسسه غیر انتفاعی بیهق سبزوار

کد IOI مقاله : XDHH-GGZFH
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی و ششمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(5iccacs.ir)
چکیده :
    خاك و سازه بصورت متقابل بر یکدیگر نيرو وارد مي كنند و در این راستا به واسطه وزن و اينرسي، تغيير شكل‌هایي برهم خواهند داشت. اندرکنش خاک و سازه رابطه مستقیم با نیروی زلزله وارده به سازه نیز دارد. اندرکنش سازه و خاک بیشترین اثر را به سازه‌های سنگین نظیر سدها و نیروگاه‌های هسته‌ای (NPP) دارد. خاک های نرم‌ تا متوسط پتانسیل وقوع اثرات اندرکنش را دارند. بنابراین برای سازه هایی که در منطقه لرزه خیز ساخته می شوند، این اثر باید مورد توجه قرار گیرد. در نظر گرفتن اثرات اندرکنش خاک و سازه به‌طور دقیق ممکن است باعث افزایش دوره تناوب طبیعی و در نتیجه باعث کاهش ضریب زلزله در طراحی و متعاقباً کاهش هزینه‌ها گردد. هرچند آب زیرزمینی، سبب کاهش ظرفیت باربري خاک زیر پی یک سازه می‌شود اما مقدار درصد اشباع خاک زیر پی در زمان درنظرگیری اندرکنش خاک و سازه ممکن است باعث افزایش یا کاهش پدیده اندرکنش خاک و سازه ‌شود. لذا در این تحقیق، سه نوع خاک نرم، متوسط و سخت با شرایط خشک، 30% و60% اشباع برای زیر پی سازه منظور شده است. در این پژوهش از نرم افزار آباکوس برای مدل‌سازی های متفاوت و شتاب زلزله بم استفاده شده است. پس از آنالیز مدل‌های مختلف در خصوص جابجایی افقی طبقات، این نتیجه حاصل شد که بیشترین مقدار تغییر رفتار خاک و تغییر مکان سازه مربوط به خاک نرم با 60% اشباع شدگی می‌باشد.

کلمات کلیدی : اندرکنش خاک و سازه درجه اشباع سطح آب زیرزمینی زلزله تغییر مکان سازه