معماری بایونیک
معماری بایونیک
امیرحسین ناطقی ثابت1
1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، مؤسسهی آموزش عالی جهاد دانشگاهی، رشت، ایران
کد IOI مقاله
:
XDHH-GGZGA
محل انتشار :
پنجمین کنفرانس بین المللی و ششمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(5iccacs.ir)
چکیده :
پژوهشها پیرامون نوآوریهای مبتنی بر طبیعت و تکامل طبیعی در نیمهی دوم سدهی بیستم به ظهور حوزهای نو در مباحث آکادمیک تحت عنوان بایونیک انجامید. علم بایونیک اساساً حوزهای میانرشتهای است که به بررسی عملکرد آندسته از ارگانیسمهای طبیعی میپردازد که در فناوریهای نوین بهکار میروند. مطالعهی مروری حاضر با روش مطالعات کتابخانهای به بررسی ادبیات پژوهش در حوژهی معماری بایونیک (بایوممکری و معماری زیستتقلید) میپردازد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که معماری بایونیک موجب صرفهجویی در انرژی و افزایش طول عمر مفید سازه میشود و نسبت به رویکردهای دیگر مقرون بهصرفهتر است. چهبسا در آینده فضاهای داخلی محل زندگی و کار، کارکردی چون موجودات زنده داشته باشند: سازگار با مکان و قادر به تأمین تمام انرژی و نیازهای بنیادی از محیط اطراف.
کلمات کلیدی : بایونیکشناسی معماری بایونیک بایوممکری معماری بایوممتیک (زیستتقلید) الهام از طبیعت