واکاوی مفهوم زیرساختهای سبز شهری و کاربست آن به منظور توسعه پایدار شهرها
واکاوی مفهوم زیرساختهای سبز شهری و کاربست آن به منظور توسعه پایدار شهرها
رضا برهانیان طرقی1 زینب برهانیان طرقی2
1) کارشناس ارشد، جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه پیام نور مشهد-
2) دانشجوی کارشناسی ارشد، برنامه ریزی شهری، دانشگاه علامه طباطبایی
کد IOI مقاله
:
XDHH-GGZKH
محل انتشار :
پنجمین کنفرانس بین المللی و ششمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(5iccacs.ir)
چکیده :
زیرساختها همواره به منظور پاسخگویی به نیازهای جوامع انسانی در طول زمان شکل گرفته و با گذشت زمان و گسترش نیاز و دانش بشری توسعه یافتهاند. زیرساختهای سبز شهری به عنوان رویکردی برای پاسخگویی به چالشهای عمده اجتماعی و زیست محیطی شهری مانند کاهش رد پای اکولوژیکی، بهبود سلامت و رفاه انسان و انطباق با تغییرات اقلیمی گسترش یافت. از زمان ظهور زیرساختهای سبز بیشتر از دو دهه پیش تعاریف متفاوتی برای آن پیشنهاد شد. هدف این مقاله مروری بر مفهوم زیرساختهای سبز به عنوان یک رویکرد برنامهریزی استراتژیک که بر اصول خاصی بنا شده است میباشد. براساس شواهد تحقیقات پیشنهاد شده است که برنامهریزی زیرساختهای سبز شهری نقش عمدهای در حفاظت و ارتقا تنوع زیستی، بهبود کیفیات محیطی و کاهش رد پای اکولوژیکی و تطبیق شهرها با تغییرات اقلیمی و ترویج انسجام اجتماعی میباشد. علاوه بر این زیرساختهای سبز از حرکت به سمت اقتصاد سبز پشتیبانی میکند. پژوهش حاضر بدایتی بر مبحث زیرساخت های سبز میباشد. از نگاهی نظری به شناسایی زیرساختهای سبز و راهکارهای آن برای پاسخگویی به توسعه پایدار جوامع و پاسخگویی به چالشهای شهری میپردازد.
کلمات کلیدی : زیرساخت سبز اجزا شبکه زیرساخت سبز اصول برنامهریزی زیرساخت سبز زیرساخت سبز و چالشهای شهری