بررسی تأثیر فضاهای طبیعی بر تعلق مکانی افراد به محله زندگی و مشارکت اجتماعی آنان

بررسی تأثیر فضاهای طبیعی بر تعلق مکانی افراد به محله زندگی و مشارکت اجتماعی آنان

المیرا صعوه1 محمد نعمتی2 سحر غضروبی3

1) کارشناس ارشد مهندسی معماری ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب
2) دکتری جامعه شناسی، علوم تحقیقات تهران
3) کارشناس ارشد مطالعات معماری ، دانشگاه غیرانتفاعی رسام

کد IOI مقاله : XDHH-GZBBZ
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی و ششمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(5iccacs.ir)
چکیده :
    هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر طبیعت و فضاهای سبز، به عنوان عاملی است که موجب تبدیل یک فضا به مکانی با خصوصیات حسی و رفتاری ویژه برای ساکنان می¬شود. این حس، عامل مهم در شکل‌گیری حس تعلق مکانی بوده و نهایتاً منجر به ایجاد محیط‌های با کیفیت می¬شود. توجه به فضاهای سبز شهری و بوستان¬های محلی، بیشتر با هدف تأمین حداقل فضای سبز مورد نیاز برای شهرها صورت می¬پذیرد؛ اما مسئله اصلی اینجاست که با وجود اثرگذاری این فضاها بر حس تعلق مکانی ساکنان، کیفیت و چگونگی این تأثیرات تبیین نمی¬شوند؛ بنابراین بررسی نقش طبیعت در راستای تقویت حس تعلق مکانی در جوامع شهری، بسیار ضروری و پراهمیت جلوه می¬کند. بر این اساس پژوهش حاضر به بررسی میزان تأثیرگذاری طبیعت بر حس تعلق مکانی افراد به محله زندگی است. تحقیق حاضر با استفاده از روش پیمایشی انجام گردیده و برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه استفاده‌شده است. جامعه آماری این تحقیق کليه خانواده‌های ساکن در منطقه4 و 12کرج است که با استفاده از روش نمونه‌گیری کوکران 384 نفر انتخاب گردیده‌اند. یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهند طبیعت و فضاهای سبز به کار رفته در معابر و بوستان های منطقه مورد بررسی تاثیر فراوانی بر دلبستگی افراد ساکن به منطقه حاضر بوده به طوری که به غیر از افراد ساکن ، مهندسین و طراحان شهری ، طبیعت همیشه به عنوان منبع الهام برای معماران بوده است .

کلمات کلیدی : معماری طبیعت تعلق به محله مشارکت اجتماعی