اثربخشی درمان مبتني بر بهبود كيفيت زندگي بر معنا در زندگی در افراد ترك كننده مواد

عیسی جعفری¹ مهدی صحرانورد² علی سلمانی³

1) دانشیار گروه روانشناسي، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پيام نور، تهران، ایران -
2) کارشناسی ارشد روانشناسی، گروه روانشناسي، دانشگاه آزاد واحد خلخال، خلخال، ایران.
3) کارشناسی ارشد روانشناسي بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی -

کد IOI مقاله : XDKA-GZCZG
محل انتشار : اولین همایش ملی علمی دانشجویی روان‌شناسی(cpssuma.ir)
چکیده :
    پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشي درمان مبتني بر بهبود كيفيت زندگي بر معنا در زندگی در افراد ترك كننده مواد انجام شد. روش تحقیق از نوع آزمایشی و با طرح پيش¬آزمون، پس¬آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماري پژوهش حاضر کلیه افراد ترک کننده مواد در مرکز ترک اعتیاد آزادی شهر اردبیل در سال 1396-1395 بود. از طریق روش نمونه¬گیری در دسترس 40 نفر انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایشی (20 نفر) و گروه کنترل (20 نفر) گمارده شدند. آزمودنی-های مورد بررسی با استفاده از پرسشنامه معنا درزندگي (MLQ)، در دو مرحله پیش¬آزمون و پس¬آزمون مورد بررسی قرار گرفتند. از این رو برای گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقه¬ای درمان مبتني بر بهبود كيفيت زندگي اجرا و برای گروه کنترل هیچ گونه مداخله¬ای انجام نگرفت. برای تحلیل نتایج از روش تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج نشان داد که درمان مبتني بر بهبود کیفیت زندگی موجب افزایش معنا در زدگی در افراد ترك كننده مواد در گروه آزمایش در مرحله پس¬¬آزمون شده است. نتایج این پژوهش نشان داد که درمان مبتني بر بهبود کیفیت زندگی می¬تواند در افزایش میزان معنا در زندگی در افراد ترك كننده مواد اثربخش باشد.

کلمات کلیدی : درمان مبتني بر بهبود كيفيت زندگي معنادرزندگی افراد ترك كننده مواد