درآمدي بر طنز در ادبيات فارسي
درآمدي بر طنز در ادبيات فارسي
هادی کاظمی آقمشهدی1
1) گروه علوم انسانی، دانشگاه فنی و حرفهای، تهران، ایران
کد IOI مقاله
:
XDKE-GKCCC
محل انتشار :
سومین کنفرانس ملی علوم انسانی و توسعه (hd1400.ir)
چکیده :
مى دانيم كه طنز، اجتماعى ترين گونه ادبى است و از اين رو بالاترين ظرفيت را در رويارويى با مسائل روز، در مقايسه با ديگر ژانرهاى ادبى، داراست. پس بى جهت نيست كه مى بينيم حركت طنز در دوره معاصر كشورمان، به شدت از تحولات سياسى و اجتماعى تاثير پذيرفته و قالب و محتواى آثار طنز، در برخورد با جريانات روز شكل گرفته و دچار تغيير و دگرگونى شده است. پيامد اجتناب ناپذير اين امر، آزمايشگرى بيشتر طنز، نسبت به ژانرهاى ديگر، در جست وجو براى يافتن قالب هاى نوين و زبان متناسب با زمانه بوده است، به گونه اى كه حركت هاى جدى در عرصه ادبيات داستانى، با آفرينش آثار طنز همراه بوده و بسيارى از آنها در نوشته هاى طنز نمود يافته است.
کلمات کلیدی : زبان طنز ادبیات فارسی ادبی اجتماعی