وحدت وجود در عرفان اسلامی

یوسف مقدسی¹ احسن محمدی² آرمین مه جبین³ امیرحسین قربانی⁴ امین لعلی ثانی⁵ متین فرهمند⁶

1) تنظیم مقاله
2) عنوان و محور مقاله
3) چکیده مقاله
4) عنوان اصلی
5) مشخصات نویسندگان
6) کلمات کلیدی

کد IOI مقاله : XDKE-GKCEZ
محل انتشار : سومین کنفرانس ملی علوم انسانی و توسعه (hd1400.ir)
چکیده :
    یکی از مباحث کلیدی در عرفان اسالمی ، بحث وحدت وجود است که همواره بین پژوهشگران دینی حوزه عرفان بر سر آن بحث های فراوانی وجود داشته است.وحدت وجود یعنی هیچ دوئی و دوگانگی در عالم نیست و هر چه هست وحدت محض است. جایگاه بزرگ ابن عربی باعث شد علمای زیادی در وحدت وجود دنبال روی او باشند و این جریان فکری را ادامه دهند . از این رو مسئله وحدت وجود به یکی از بزرگ ترین مسائل در فلسفه و عرفان و سایر علوم دینی و بخصوص در د ین اسالم تبدیل شد و همواره در صدر مباحث فلسفی جایگاهش می درخشد. مالصدرا از دو راه برهان صدیقین و تحلیل علیت به اثبات وحدت وجود پرداخته است و دو برهان برای این اثبات ارائه کرده است.تصوف نیز به وحدت شخصی وجود معتقد بوده و گفته اند که تقسیم ها به وحدت و کثرت اشتباه است زیرا هر چه هست وحدت وجود است.در قسمت وحدت وجود و توحید وجودی ، دو ساحت ایجابی و سلبی وجود دارد و توحید در مبحث اعتقادی در سه مبحث اعتقادی علم کالم،مطلق مباحث خداشناسی و اعتقاد انسان به یگانگی خداوند بکار می رود.از میان شعرا و نویسندگان هم ،افراد زیادی به وحدت وجود اشاره داشته و به آن معتقد بوده اند ؛ چه افراد مسلمان مانند شیخ محمود شبستری و موالنا و چه افراد غیر مسلمان مانند لئو تالستوی روسی که به وحدت وجود در نوشته هایش اشاره داشته است .

کلمات کلیدی : وحدت وجود توحید تصوف ابن عربی مالصدرا مولانا