نقش آموزش معماری در نحوه شکل¬گیری سبک التقاطی نئوکلاسیک رومی در طراحی نمای ساختمان¬های مسکونی در تهران

نقش آموزش معماری در نحوه شکل¬گیری سبک التقاطی نئوکلاسیک رومی در طراحی نمای ساختمان¬های مسکونی در تهران

زهرا مردانی1 احمد میرزاکوچک خوشنویس2

1) دانشجوی مقطع دکتری تخصصی معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد پردیس-
2) استادیار و عضو هیئت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگ و گردشگری-

کد IOI مقاله : XDZC-EGKGC
محل انتشار : کنفرانس ملی معماری، عمران، شهرسازی و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب (icacu.ir)
چکیده :
    نمای ساختمان علاوه بر آنکه رابطی است میان انسان¬های درون ساختمان و مردم بیرون از آن، نمادی است برای هویت یک شهر. آنچه امروزه کلان¬شهری چون تهران با آن مواجه است، گسترش نماهایی به سبک التقاطی نئوکلاسیک رومی است که نه تنها سلیقه مردم شهر را متأثر ساخته، بلکه معماران را در شرایطی قرار داده است که برخلاف آنچه در دانشکده¬های معماری می¬آموزند و به سوی طراحی¬های ایرانی اسلامی سوق داده می¬شوند، در بازار کار برای کسب درآمد مجبور به انجام چنین طراحی¬هایی می¬شوند؛ تا در بازار رقابت بتوانند خود و کارفرما را متمایز از دیگران قرار داده و رضایت نسبیِ دوجانبه را کسب کنند. اما آموزش معماری در کجای این بحث قرار دارد و چگونه می¬تواند جامعه معماران، سازندگان و کاربران ساختمانی را تحت تأثیر قراردهد و از ادامه این روند بکاهد؟ این پرسشی است که این تحقیق به دنبال پاسخ¬دهی به آن است و در این راستا با کمک منابع کتابخانه¬ای و انجام مصاحبه با سه نفر از دانشجویان دانشکده معماری علم و صنعت، به روش توصیفی تحلیلی آن را پی گرفته است. نتیجه بدست آمده در این پژوهش حاکی از آن است که در دانشکده¬های معماری، نحوه آموزش معماری و رویکردهای بکار رفته از سوی اساتید در زمینه مبانی نظری معماری، تأثیر چندانی بر نحوه برخورد معمار جوان با کارفرما نداشته و اعمال سلیقه مخاطب بر نتیجه طراحی بسیار چشمگیر است. برای بهبودبخشی به شرایط حاضر، خوب است بحث آموزش در سطح جامعه و در جهت فرهنگ¬سازی نیز اتفاق بیافتد تا خواسته کارفرما و معمار همسو با یکدیگر قرار بگیرد و نتیجه مطلوب حاصل شود.

کلمات کلیدی : آموزش معماری نمای شهری ساختمان مسکونی نئوکلاسیک رومی سلیقه در معماری طراحی معماری