بررسی و ارتقای معماری بومی، و کاربردهای آن نسبت به معماری مدرن

متین لطفی کار¹ منصور منصوری² محمدمسعود غیابی³

1) دانشجوی کارشناسی دانشگاه فنی وحرفه ای ایلام
2) مربی، کارشناسی ارشد معماری و شهرسازی، گروه معماری، دانشگاه فنی و حرفه ای استان
3) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری منظر. دانشگاه آزاد اسلامی تهران .واحد

کد IOI مقاله : XDZC-FCCAG
محل انتشار : کنفرانس ملی معماری، عمران، شهرسازی و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب (icacu.ir)
چکیده :
    معماری بومی با آنکه در دوران های پیشین نمایانگر روش مناسب و شایسته برای زندگی انسانها بوده اما در دهه های اخیر و با پدیدار شدن معماری امروزی، اساس شکل پذیری خود را بدست فراموشی سپرده است.از آنجا که ارجاع به معماری بومی، بازگشت به کالبدی است که ارجاعات پیشین در آن نهفته است،این امر به این معناست که این معماری دارای شیوه ای ناخودآگاه و طبیعی برای گنجاندن برخی روابط معماری با انسان با طبیعت و فرهنگ بوده است. در این رابطه اندیشمندان و صاحبنظرانبه امید بازگرداندن ارزش های بومی به معماری در طول دهه های اخیربه تعریفو بررسی معماری بومی و مفهوم کاربردی آن پرداختهاز دیدگاههای مختلفبه بیان ویژگی های این گونه معماری می پردازند. معماري فقط مجموعه اي از سبکها و فرمها نيست و حتي کاملا با شرايط اجتماعي و اقتصادي خود را مشخص نمي کند. بلکه مجموعه اي از اينهاست. معمولا وقتي صحبت از بناهاي سنتي و قديمي مي شود اولين چيزي که به نظر مي رسد مصالح بوم آور آن است. معماري بومي برگرفته از الگوهاي فرهنگي و نمايانگر آداب ورسوم، روحيه، احساسات، انديشه و عقيده، ذوق و سليقه و هنر جامعه است. لذا رشد شکاف بين گذشته و حال و فرسايش فرهنگ بومي لزوم توجه بيشتر معماران به کالبد معماري بومي را ايجاب مي کند. به طور کلي معماري بومي برگرفته از ويژگي هاي محيطي در جهت رفع نيازهاي انساني در محيط است، دانش بومي بخشي از ثروت و سرمايه ملي است.

کلمات کلیدی : مدرن معماری بومی کاربردی ساخت