انعطاف پذیری در محیطهای آموزشی برای سنين 7 تا 12 ،شش سال اول دبستان
انعطاف پذیری در محیطهای آموزشی برای سنين 7 تا 12 ،شش سال اول دبستان
مهناز اژدري1 احمد ترکمان2
1) دانشجوي دکتري تخصصي معماري معماري،دانشگاه آزاد اسلامي،واحد
2) استادیار و دکتری معماری، عضو هیات علمی، گروه معماری، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
کد IOI مقاله
:
XDZC-FDFCC
محل انتشار :
کنفرانس ملی معماری، عمران، شهرسازی و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب (icacu.ir)
چکیده :
کودکان حساس ترین و تاثیر پذیرترین گروه سنی جامعه را تشکیل می دهند و در مهم ترین سال های زندگی شان یعنی زمانی که پایه های رشد شخصیتی- ذهنی- جسمی و اجتماعی آنها شکل می گیرد بيشترين زمان خود را در محيط¬هاي آموزشي (دبستان)سپري مي کنند.شش سال اول تحصيل يعني 7 تا 12 سال، از مهمترين سالهاي شکل گيري حس مسوليت و خلاقيت کودکان است.لذا این امر مستلزم فراهم بودن فضایی مناسب و صمیمانه است.از طرف دیگر، همه انسانها دارای حس و استعداد مکاشفه هستند. تعلیم و تربیت در محيط انعطاف پذير مي تواند اين احساسات را تقويت کند.
هدف از نوشتار حاضر، تاکيد بر ايجاد محيطهاي¬ يادگيري انعطاف پذير، به منظور برانگيخته نمودن خلاقيت و حمايت ازطريق فرايند اکتشاف درون کودکان است.تا با تغييراتِ مدام سيستم¬هاي آموزشي، بتوان نيازهاي آنان را مطابقت بخشيد.در اين رابطه برخی از راهکارهای انعطاف پذير نمودن يک محيط يادگيری، قابليت¬ها و مزيت¬هاي آن ارائه میگردد.در پژوهش حاضر از روش توصيفي و تحليلي استفاده مي گردد. اين پژوهش در برگيرنده ی مشاهدات و ادراک محقق از موضوع بوده و با برررسي نظر محققين و دانشمندان حوزه های روانشناسي محيط-معماري و تحليل محتوای مطالعات صورت گرفته است.
نتایج پژوهش نشان داد که دانش آموزان در محيطهاي انعطاف پذير امکان رشد و شکوفایی استعدادها را بيشتر دارند و به واسطه حس مسوليت و آزادي که در اين فضاها شکل مي گيرد، داراي اعتماد به نفس و جسارت براي بروز خلاقيت مي شوند. در اینگونه محیطهای يادگيری نظام آموزش پويا است و میتوان فضاها را بهطور گذرا، متناسب با اهداف تقسیمبندی کرد.از طرفي دانش آموز قادر خواهد بود با تغيير چيدمان،محيط يادگيري خود را خلق کند ، نه اينکه در فضايی قرار بگيرند که همه چيز برای آنها از پيش تعيين شده باشد.
کلمات کلیدی : معماري محيط انعطاف پذير يادگيري فضاي آموزشي