ارزیابی کمی¬وکیفی کاربری اراضی و مکان¬گزینی بهینه در محلات شهری (مطالعه موردی: محله قم¬نو، شهر قم، ایران)

ارزیابی کمی¬وکیفی کاربری اراضی و مکان¬گزینی بهینه در محلات شهری (مطالعه موردی: محله قم¬نو، شهر قم، ایران)

مهدیه بیدقی1

1) دانشجوی کارشناسی مهندسی شهرسازی، آدرس: قم _ زنبیل

کد IOI مقاله : XDZC-FFBKC
محل انتشار : کنفرانس ملی معماری، عمران، شهرسازی و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب (icacu.ir)
چکیده :
    برنامه¬ریزی کاربری اراضی مجموعه¬ای از فعالیت¬هایی است که محیط انسانی را مطابق خواسته¬ها و نیازهای جامعه شهری سامان میبخشد و این مقوله هسته اصلی برنامه¬ریزی شهری را تشكیل می¬دهد. دسترسی عادلانه به کاربری-های شهری و استفاده بهینه از آنها، یکی از مولفه¬های اساسی در توسعه پایدار و عدالت اجتماعی است پس در واقع برنامه¬ریزی کاربری اراضی شهری، چگونگی نحوه استفاده، توزیع، حفاظت، ساماندهی مکانی – فضایی فعالیت¬ها و عملکرد¬های شهری را بر اساس خواست و نیازهای جامعه شهری، بررسی می¬کند. در این پژوهش با هدف ارزیابی کمی و کیفی کاربری اراضی شهری و تقویت و توزیع مکان گزینی بهینه محله قم نو مورد بررسی قرار گرفته است. روش تحقیق توصیفی – تحلیلی بوده و بر این اساس ابتدا به ارزیابی کمی و کیفی کاربری¬های محله قم نو پرداخته و سپس به طور خاص به ارزیابی کمی شاخص¬های کاربری اراضی (جدول سرانه) با هدف مشخص شدن، کمبود کاربری¬های محله در جهت ارزیابی کیفی یعنی بررسی چهار ماتریس سازگاری، مطلوبیت، ظرفیت و وابستگی با بهره¬گیری از طرح تفضیلی شهر و مطالعات میدانی و پرسشنامه و با استفاده از نرم افزار ARC GIS بررسی شده است. نتایج حاصل از تحلیل یافته¬ها بیانگر آن است که کمبود سرانه¬ها در اکثر کاربری¬ها وجود دارد و این محله با بررسی کیفی از لحاظ چگونگی استقرار کاربری¬ها تفاوت چشمگیری را نشان می¬دهد. به طوری که در اکثر محله به علت وجود کاربری ناسازگار یا عدم وجود بعضی کاربری وابسته به کاربری¬های دیگر باعث عدم توزیع بهینه کاربری در این محله شده است. پس بمنظور بهینه نمودن¬ کاربری¬های جدید با توجه به استانداردها و کارکردهای مورد نیاز، این نقاط کارکردی پیشنهاد و بصورت نقشه تولید شد که برای استقرار کاربری¬های جدید در این محله بایستی در اولویت بکار گرفته شود.

کلمات کلیدی : برنامه¬ریزی ارزیابی کمی و کیفی کاربری اراضی شهری مکان گزینی محله قم¬نو