سیر تکامل مطالعات برنامه ریزی بازسازی پس از سانحه

سیر تکامل مطالعات برنامه ریزی بازسازی پس از سانحه

عبدالمجید خورشیدیان1

1) استادیار دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل

کد IOI مقاله : XDZC-FFDAC
محل انتشار : کنفرانس ملی معماری، عمران، شهرسازی و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب (icacu.ir)
چکیده :
    مقاله حاضر مرور جامع نظری بر مطالعات مدیریت و برنامه ریزی سوانح در سطح بین المللی است. تمرکز مباحث بر سیر تاریخی تحول مطالعات بازتوانی و بازسازی پس از وقوع سوانح می باشد. در دیدگاه سنتی سانحه به عنوان یکی از ویژگی های محیط طبیعی در نظر گرفته می شد که به طور ذاتی مخاطراتی را برای انسان به دنبال دارد. به تدریج با گسترش مطالعات و تجربیات عملی، رخداد سانحه مستقیماً به فرایند توسعه و سطوح مختلف آسیب پذیری جامعه مرتبط گشت. این موضوع منجر به تغییر تمرکز از اقدامات پاسخ و بازتوانی پس از وقوع سانحه به تمهیدات آمادگی و کاهش خطر پیش از وقوع سانحه گشت. در این راستا تأکید بر پایداری، توسعه بلند مدت و تمرکز بر تاب آوری به عنوان مفهومی برای کاهش خطر پایدار مدنظر قرار گرفت. نتایج این تحقیق نشان می دهد مدیریت و برنامه ریزی سوانح می بایست در جهت توسعه راهبردها و اقداماتی تلاش نماید که شامل افزایش سطح آگاهی و ایجاد ظرفیت در جامعه گردد. همچنین در جهت حصول اطمینان از این موضوع که کاهش خطر سوانح یک اولویت ملی و محلی مدنظر قرار دارد، قوانین موجود را ارتقاء بخشد و بستر سازمانی اجرایی مناسب را فراهم سازد.

کلمات کلیدی : بازسازی پس از سانحه توسعه پایدار کاهش خطر پایدار تاب آوری