رابطه بین تصور از خدا و امید به زندگی در بیماران دچار سوختگی

علی مقدم¹ فرزانه میکاییلی منیع² شلر آب خیز³

1) دانش آموخته کارشناسی ارشد روان شناسی عمومی، گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2) دانشیار روانشناسی تربیتی، گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3) دانش آموخته کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی، گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

کد IOI مقاله : XEAC-GCBEF
محل انتشار : اولین همایش بین المللی و دومین همایش ملی روان‌شناسی و دین(cpruma.ir)
چکیده :
    هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه تصور از خدا و امید به زندگی در مصدومان سوختگی بود. روش پژوهش حاضر توصیفی همبستگی از نوع رگرسیون بود. جامعه پژوهشی شامل تمام بیماران بستری در بیمارستان تخصصی سوختگی شهر تهران بود. نمونه پژوهشی به روش نمونه‌گیری در دسترس به تعداد 90نفر انتخاب شد. جهت گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های تصور از خدا (سیاهه وضعیت مذهبی گرینوی و همکاران، 2003) و امید به زندگی هرث (1992) استفاده شد. جهت تحلیل داده‌ها از همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام استفاده شد. یافته‌ها حاکی از روابط معنادار تصور از خدا و مولفه‌های آن با امید به زندگی بودند. علاوه براین تحلیل رگرسیون نشان داد ترکیب متغیرهای پیش‌بین می‌توانند امید به زندگی را پیش‌بینی (000/0=p,196/25=)4/85)=F) و واریانس تغییرات آن را به میزان 54/0 تبیین کنند. علاوه براین، در بررسی نقش هر مولفه در این پیش‌بینی مولفه تصور مثبت از خدا (ترکیب مولفه‌های مراقبت از خود و حضور خدا) قادر به پیش‌بینی معنادار امید به زندگی می‌باشد( 62/0β=، α= 0/03). براین اساس می‌توان نتیجه گرفت که معنویت و تصور از خدا نقش مهمی در پرورش امید در بیماران سوختگی دارد و از آنجایی که امید در پیشروی درمان و نیز بهزیستی در زندگی بعد از دوره درمان مهم است، مداخلات معنوی و در این بین توجه به نگرش و تصور از خدا می‌تواند اثرات مثبت و نتیجه‌بخشی داشته باشد.

کلمات کلیدی : تصور از خدا امید به زندگی بیماران سوختگی