آموزه های روانشناختی در نهج البلاغه

محمدرضا سلمانی عبیات¹ زهرا غافلی²

1) کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور واحد اهواز
2) کارشناس ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه پیام نور اهواز

کد IOI مقاله : XEAC-GCEHF
محل انتشار : اولین همایش بین المللی و دومین همایش ملی روان‌شناسی و دین(cpruma.ir)
چکیده :
    آموزه های روانشناختی و روانشناسی در نهج البلاغه از جایگاه مهمی برخوردار هستند . در موارد تعددی امام علی (ع) ضمن اشاره به برخی از آموزه های روانشناختی به ارائه راهکارها و راه حل های برون رفت و درمان مشکلات روانی و روانشناختی می پردازند . جایگاه دین و تدین به عنوان امری بازدارنده در مقابل معضلات روحی در نهج ابلاغه بسیار مهم است. امام علی (ع) با تاکید بر جایگاه دین در ساختار روانشناختی و بهداشت روانی انسان ها ، دین را به موجب رشد معنوی انسان ها توصیف می کنند و آن را باعث فراهم آوردن شرایط لازم برای پذیرش شرایط زندگی خوشبینانه می دانند . امیرالمومنین (ع) بهداشت روانی را نیاز ضروری هرفرد قلمداد می کنند و هدف از این مقاله بررسی جایگاه آموزه های روانشناختی در نهج البلاغه است . این مقاله با تکیه بر روش مروری ، به بررسی گفتارهای ارزشمند امام علی (ع) در بُعد روانشناسی می پردازد . به عنوان نتیجه این پژوهش باید گفت که آموزه های روانشناختی چون ، اضطراب ، حسادت ، پرخاشگری و ترس که به عنوان نمونه در این مقاله مورد بررسی قرار گرفتند ، هرکدام ریشه در کمرنگ شدن نگاه دینی در بین افراد جامعه است . از نظر امام علی علیه السلام راه درمان بیماریهای روانی و پیشگیری از عوارض بلندمدت آن بالا بردن سطح آگاهی ها و شناخت مردم و عمل به دستورهای دینی است

کلمات کلیدی : امام علی (ع) نهج البلاغه روانشناسی بهداشت روانی