تحلیل و واکاوی جایگاه افعال و اعمال انسانی بر اساس آموزه های نهج البلاغه
تحلیل و واکاوی جایگاه افعال و اعمال انسانی بر اساس آموزه های نهج البلاغه
مریم صمدیه1
1) استادیار گروه معارف اسلامی دانشکده علوم انسانی، دانشگاه مراغه
کد IOI مقاله
:
XEAC-KBEGC
محل انتشار :
اولین همایش بین المللی و دومین همایش ملی روانشناسی و دین(cpruma.ir)
چکیده :
بررسی خطبه¬ها، نامه¬ها و حکمت¬های نهج البلاغه نشان می¬دهد که حضرت علی علیه السلام توجه ویژه¬ای به بعد عملی وجود انسان داشته¬اند. توجه حضرت علی به بعد عملی وجود انسان را می¬توان از چند جهت مورد بررسی قرار داد. اول از جهت بررسی جایگاه اعمال در زندگی انسان و دوم از جهت بررسی علت ضعف¬هایی است که در حوزه اعمال و افعال انسان نمایان می¬شود. امام علی علیه السلام جایگاه ویژه¬ای برای بعد عملی انسان قائل شده¬اند؛ به طوری که اساس ایمان را در عمل معرفی نموده و معتقد هستند ایمان بدون عمل ارزشی ندارد و عمل و ایمان در کنار هم ارزشمند هستند. حضرت علی علیه السلام در حکمت 366 در این خصوص بیان می¬کند «علم را با عمل بستگی است هر که دانست عمل کرد و علم عمل را صدا می¬کند اگر اجابت کند می¬ماند وگرنه از آن کوچ می¬کند». علاوه بر این ایشان در زمینه عمل به ارزش¬های دینی و اخلاقی توصیه¬های فراوانی بیان نموده¬اند و هم چنین به تبیین علت ضعف¬ها در حوزه عمل پرداخته¬اند. ایشان علت ضعف را شامل ضعف در اراده، فراموش کردن آخرت، تربیت، ضعف ایمان، شناخت سطحی، هواهای نفسانی و... بیان نموده¬اند. به طور کلی از نظر حضرت علی علیه السلام علم و عمل رابطه¬ای دو طرفه دارند به این صورت که علم بدون عمل ارزش ندارد و عمل نیز بدون علم فاقد ارزش است.
کلمات کلیدی : نهج البلاغه امام علی علیه السلام بعد عملی وجود انسان ضعف اخلاقی توجه به آخرت