بررسی رابطه انگیزش خود تعیین گری و یادگیری خود راهبر با درگیری تحصیلی با نقش میانجی احساس انسجام در دانش آموزان دوره متوسطه شهر مشهد
بررسی رابطه انگیزش خود تعیین گری و یادگیری خود راهبر با درگیری تحصیلی با نقش میانجی احساس انسجام در دانش آموزان دوره متوسطه شهر مشهد
پروین میرزایی1 فرزانه رمضان پور2
1) استاد گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور
2) کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی ، دانشگاه پیام نور تهران جنوب ،ایران
کد IOI مقاله
:
XEAE-GGEKK
محل انتشار :
دومین همایش ملی آسیب شناسی روانی(asruma2.ir)
چکیده :
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه انگیزش خودتعیین¬گری و یادگیری خودراهبر با درگیری تحصیلی با نقش میانجی احساس انسجام در دانش آموزان دوره متوسطه شهر مشهد انجام شده روش پژوهش توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری دانش آموزان دوره متوسطه شهر مشهد درسال تحصيلي 1400-1399 بود که تعداد 384 نفر از دانش آموزان با استفاده از فرمول كوكران به روش خوشه¬ای مرحله ای انتخاب شده و مبتنی بر ملاک ورود و خروج در گروه نمونه قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه¬های نیازهای بنیادی روانشناختی گاردیا، دسی و رایان (2000)، یادگیری خودراهبر فیشر و همکاران (2001)، درگیری تحصیلی ریو (2013) و احساس انسجام فلسنبرگ (2006) بود که برای جمعآوری داده¬ها استفاده شد. برای تحلیل یافته¬ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون تعدیلی هایس به کمک نرم افزار spss استفاده شد. نتایج حاصل از یافته¬های پژوهش نشان دادکه بین انگیزش خودتعیین¬گری و یادگیری خودراهبر با درگیری تحصیلی رابطه معناددار وجود دارد(01/0P<) اما احساس انسجام در این رابط نقش واسطه¬ای ندارد. با توجه به یافتههای پژوهش می توان گفت هر چه انگیزش دانش آموزان، خودتعیین¬گر شود، قدرت و مهارت آنان برای استفاده از روشهای تنظیم درونی بیشتر می شود. یادگیری خودراهبرد مهارتی است که یادگیرنده از این طریق قادر است یادگیری خود را کنترل و مدیریت نموده و این متغیر ارتباط نزدیکی با درگیری تحصیلی دانش آموزان دارد. حس انسجام در دانش آموزان به آنان نیروی بیشتر برای حفظ انگیزه خود و تلاش برای دست یابی به هدف می دهد.
کلمات کلیدی : انگیزش خودتعیین¬گری یادگیری خودراهبر درگیری تحصیلی احساس انسجام