اثربخشی پرخاشگری و احساس تنهایی بر آموزش تاب¬آوری دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان دلفان در سال تحصیلی400– 99
اثربخشی پرخاشگری و احساس تنهایی بر آموزش تاب¬آوری دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان دلفان در سال تحصیلی400– 99
لیلی گل محمدی1 پروانه گل محمدی2 طاهره کاظمی3
1) کارشناسی علوم تربیتی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم اباد،ایران
2) کارشناسی علوم تربیتی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم اباد،ایران
3) کارشناسی حقوق،دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم اباد،ایران
کد IOI مقاله
:
XEAE-GGFZZ
محل انتشار :
دومین همایش ملی آسیب شناسی روانی(asruma2.ir)
چکیده :
هدف: پژوهش حاضر به منظوربررسی اثربخشی پرخاشگری و احساس تنهایی بر آموزش تاب¬آوری دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان دلفان در سال تحصیلی400– 99 انجام شد روش: این پژوهش از نوع تحقیق آزمایشی با طرح دو گروهی پیش آزمون- پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل است. برای اندازه گیری متغیرها از پرسشنامه¬های احساس تنهایی ،پرخاشگری وتاب اوری بهره گرفته شده است. نمونه آماری این پژوهش شامل 30 نفر از دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه است که به روش نمونه گیری خوشه ای و تصادفی ساده انتخاب شده و به شيوه تصادفی در دو گروه آزمايشي و كنترل گمارده شده اند. سپس برنامه آموزش تاب اوری به عنوان متغير مستقل ،طی 10 جلسه 75 دقيقه ای و در طول دو ماه ونیم،بر گروه آزمايشی اعمال شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل كواريانس چند متغيره (مانكوا) و با استفاده از نرم افزار کامپیوتری 22 SPSS بهره گرفته شده است.يافته ها: نتايج نشان مي دهند كه F مشاهده شده از نظر آماري در سطح( 05/0 p< ) معني دار است. نتيجه گيري: بر اساس يافته ها، اجرا برنامه آموزش تاب اوری می تواند در کاهش پرخاشگری و احساس تنهایی دانش آموزان پسر موثر باشد. بنابراین در نظر گرفتن این برنامه در مدارس،می تواند برای دانش آموزان مفید باشد.
کلمات کلیدی : تاب آوری پرخاشگری احساس تنهایی دانش آموزان