بررسی اثر بخشی رویکرد طرحواره درمانی در مادران کودکان اضطرابی 7-12 سال

آیدا عادلی راد¹ نسرین اقبالی قاضی جهانی²

1) کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی موسسه آموزش عالی علوم و فناوری آریان
2) دکتری روانشناسی تربیتی، موسسه آموزش عالی علوم و فناوری آریان

کد IOI مقاله : XEBA-GHHGA
محل انتشار : دومین کنفرانس ملی آینده نگری در روانشناسی و علوم تربیتی(femconf.ir)
چکیده :
    این تحقیق با هدف اصلی بررسی اثر بخشی دو رویکرد طرحواره درمانی در مادران کودکان اضطرابی 7-12 سال انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل كليه مادران دارای اضطراب که کودکان اضطرابی مراجعه کننده به کلینیک های روانشناسی شهر بابل در سال 1400 به تعداد 150 نفر مي¬باشد؛ که با بهره¬گیری از نوع پژوهش تعداد 60 نفر که نمرات بالاتر از نقطه برش را کسب کردند، عـنوان جامـعه نمونه برگزیده شدند. ابزار مورد استفاده عبارتند از: پرسشنامه اضطراب کودکان قنبری و همکاران (1392) با پایایی 89/0 ضریب آلفای کرونباخ و روایی 002/68 چرخش واریمکس روایی سازه استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها پس از جمع¬آوری داده¬ها، در رایانه تحت برنامه SPSS24 ثبت و از آمار توصیفی که شامل توزیع فراوانی و درصد آن استفاده شد و در بخش آماراستباطی نیز به منظور مقایسه بین مؤلفه¬های پژوهش از کوواریانس استفاده گردید. نتایج نشان دادند آموزش رویکرد طرحواره درمانی بر شاخص های اضطراب کودکان اثر دارد.

کلمات کلیدی : رویکرد طرحواره درمانی کودکان مضطرب مادران کودکان مضطرب