تأثیر چهار هفته تمرینات دایره ¬ای ویژه جودو با و بدون مصرف مکمل ال – آرژنین بر شاخص¬های عملکردی مردان جودو¬کار

محمد بابائی¹ دکتر جواد وکیلی² دکتر سعید دبّاغ نیکو خصلت³

1) 1.کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز. ایران
2) 2. استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز. ایران
3) 3. استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز. ایران

کد IOI مقاله : XEBG-GGGAH
محل انتشار : اولین همایش ملی فیزیولوژی ورزشی دانشگاه محقق اردبیلی(umaphysiology.ir)
چکیده :
    چکیده جودو از ورزش¬هایی است که نیازهای فیزیولوژیکی قابل توجهی بر بدن جودوکاران تحمیل می¬کند از این رو جودوکاران برای عملکرد موفق در مسابقات به قابلیت¬های جسمانی بالایی نیاز دارند. در جودو، تولید لاکتات و یون هیدروژن و متعاقباً کاهش PH بدن، یکی از دلایل آسیب به عملکرد ورزشی و بروز خستگی می¬باشد. از جمله روش¬های تمرینی و ارگوژنیکی که احتمالاً باعث بهبود عملکرد دستگاه¬های تولید انرژی (هوازی و بی¬هوازی) و همچنین کاهش اسیدوز ناشی از سوخت و ساز بی¬هوازی در جودو¬کاران می¬شود، انجام تمرینات دایره ¬ای به همراه مکمل دهی ال- آرژنین است. تمرینات دایره¬ ای با به چالش کشیدن هر دو دستگاه تولید انرژی هوازی و بی-هوازی و مکمل ال – آرژنین با بهبود خون رسانی به عضلات در هنگام ورزش و جلوگیری از تجمع یون¬های هیدروژن موجب بهبود توان هوازی، توان بی¬هوازی می¬شود. مواد و روش¬ها: در یک طرح تحقیقی نیمه تجربی 20 پسر سالم جودوکار شهرستان سراب با میانگین سنی 77/1 ± 85/17 سال، میانگین قدی 66/4 ± 25/175 سانتی¬متر و میانگین وزنی 24/7 ± 08/72 کیلوگرم با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. آزمودنی¬ها به صورت تصادفی به دو گروه تمرین - مکمل (10 نفر) و تمرین بدون مصرف مکمل (10 نفر) تقسیم شدند. دو گروه علاوه بر انجام تمرینات جودو، تمرینات دایره ¬ای مبتنی بر فنون جودو را به ¬مدت 20 دقیقه با شدت 85 الی 90 درصد ضربان قلب بیشینه به عنوان پروتکل اصلی تمرین (3 جلسه در هفته و به مدت 4 هفته) انجام دادند. همچنین آزمودنی¬های گروه تمرین- مکمل، قرص¬های یک گرمی ال- آرژنین را به میزان 4 گرم در روز، به¬ مدت 4 هفته مصرف کردند. آزمون¬های به کار رفته در این مطالعه، آزمون رست برای توان بی¬هوازی و آزمون کوپر برای توان هوازی بود. برای تحلیل داده¬ها از آزمون¬های آنوا با اندازه گیری مکرر، T وابسته، T مستقل و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنی داری 05/0>α استفاده شد. یافته¬ها: افزایش معنی¬دار توان هوازی، توان بی-هوازی و کاهش معنی¬دار شاخص خستگی در هر دو گروه مشاهده شد (05/0>P) اما این تغییرات در گروه تمرین – مکمل به طور معنی¬داری بیشتر بود (05/0>P). نتیجه گیری: انجام تمرینات دایره¬ ای ویژه جودو به همراه مصرف مکمل ال – آرژنین باعث بهبود توان هوازی و بی¬هوازی، کاهش شاخص خستگی در مردان جودوکار می¬شود.

کلمات کلیدی : ¬ها ال آرژنین تمرینات دایره ای ویژه جودو توان هوازی توان بی¬هوازی