تأثیر سبک های فرزندپروری والدین بر پرخاشگری کودکان: مطالعه مروری

تأثیر سبک های فرزندپروری والدین بر پرخاشگری کودکان: مطالعه مروری

فاطمه زارع شاهی1 سارا محمودی شیران2

1) دانشجوی کارشناسی روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی
2) دانشجوی کارشناسی روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی

کد IOI مقاله : XEBH-GFEAE
محل انتشار : دومین همایش ملی روان‌شناسی بالینی کودک و نوجوان(cpcauma2.ir)
چکیده :
    نقش نظام خانواده بر شکل گیری شخصیت و سلامت روان فرزندان غیرقابل انکار است. از جمله عوامل مؤثر بر روند رشد کودک، نوع و شیوه ی تربیتی یا به اصطلاح سبک فرزندپروری والدین است. برخی از این روش های نامناسب فرزندپروی و استفاده ی نامناسب از تنبیه و تشویق، موجب تقویت خشم و پرخاشگری در فرزندان می شوند. پرخاشگری که در میان کودکان و نوجوانان یکی از مشکلات رایج سلامت ذهنی است، عبارت است از هر رفتاری که به قصد ایراد آسیب فیزیکی یا روانی به شخص یا دارایی او صورت می گیرد. با توجه به اینکه پرخاشگری عامل خطرزای مهمی در بروز انواع مشکلات و اختلالات است، مستلزم مداخلات اساسی می باشد. بنابراین هدف مطالعه ی ما بررسی تأثیر سبک‌های فرزندپروری والدین بر پرخاشگری کودکان: مطالعه مروری است. در این مقاله، ابتدا توضیح مختصری درمورد خانواده و تأثیر آن بر کودکان ارائه شد؛ که در این میان سبک های فرزندپروری والدین به عنوان عاملی مؤثر بر رشد و سلامت روان کودک شناخته می شود. جامع ترین سبک های فرزندپروری شامل فرزندپروری مقتدرانه، فرزندپروری مستبدانه، فرزندپروری آسان گیرانه و فرزندپروری غافلانه (غفلت کننده) می باشد. نتایج پژوهش‌ها نشان داد، رابطه‌ی معنی‌دار بین پرخاشگری کودکان و سبک فرزندپروری مستبدانه پر‌رنگ تر از سایر سبک‌ها می‌باشد. بنابراین رسیدگی به این مشکل و برنامه‌ریزی برای بهبود، ضروری به نظر می‌رسد. برگزاری کلاس‌های آموزشی برای والدین، جهت ارتقای کیفیت فرزندپروری و برای کودکان در زمینه کنترل خشم و کاهش پرخاشگری در این راستا حائز اهمیت است.

کلمات کلیدی : فرزندپروری والدین پرخاشگری کودکان سبک های تربیتی