تعیین و بررسی مهمترین روش فاصلهای اندازهگیری تراکم گونه درمنه دشتی و مطالعه بر روی مراتع دره باز شهرستان سرایان واقع در استان خراسان جنوبی
تعیین و بررسی مهمترین روش فاصلهای اندازهگیری تراکم گونه درمنه دشتی و مطالعه بر روی مراتع دره باز شهرستان سرایان واقع در استان خراسان جنوبی
سیده محبوبه میرمیران1 رضا یاری2
1) استادیار پژوهشی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
2) استادیار پژوهشی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
کد IOI مقاله
:
XEBK-HACKC
محل انتشار :
ششمین کنگره بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(6icsda.ir)
چکیده :
درصد سال اخیرارزیابی کمی ازمنابع طبیعی مورد تاکید و تایید اکثر قریب به اتفاق دانشمندان بوده ودرهمین ارتباط روش ها وتکنیک های زیادی برای ارزیابی کمی منابع طبیعی و پوشش گیاهی ابداع شده است. بنابراین این مطالعه به منظور مقایسه و کارایی روشهای فاصله ای در برآورد تراکم گونه درمنه دشتی (Artemesia sieberi) در منطقه دره باز شهرستان سرایان استان خراسان جنوبی انجام شد. به این منظور سه پلات شاهد 1000 متر مربعی در عرصه مستقر شد و در داخل هر یک از آنها تعداد بوته ها به طور دقیق شمرده شدند. سپس پنج روش فاصلهای شامل روش نزدیکترین گونه، روش نزدیکترین همسایه، روش ربعی نقطه مرکز، روش زیگزاگی و روش زاویه منظم با استقرار ترانسکتهای 50 متری به تعداد 3 تکرار که در روی هر ترانسکت10 نقطه سیستماتیک انتخاب شده بودند، اندازهگیری شد. همراه با این اندازهگیریها، مدت زمان صرف شده برای هر یک از روشها نیز یادداشت شد. نتایج تجزیه و تحلیل واریانس دادهها نشان داد که روش زیگزاگی دقیقترین برآورد را از تراکم واقعی عرصه بدست میآورد. همچنین نتایج حاکی از آن است که روش زاویه منظم بسیار وقتگیر میباشد اما بهطورکلی میتوان بیان نمود که روش نزدیکترین گونه چون نیاز به زمان کمتری دارد، استفاده از آن میتواند مقرون به صرفهتر بوده و با توجه به توان آن در برآورد نزدیکتر به تراکم واقعی، تا حدودی از دقت قابل قبولی نیز برخوردار باشد.
کلمات کلیدی : روش پلات ترانسکت روش ربعی مرکز روش زیگزاگی نزدیکترین گونه