ژنتیک اختصاصیت در قارچهای بیمارگر گیاهی
ژنتیک اختصاصیت در قارچهای بیمارگر گیاهی
حامد نگهبان1 رضا موستوفیزاده قلمفرسا2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد بیماریشناسی گیاهی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران -
2) استاد بخش گیاهپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران -
کد IOI مقاله
:
XEBK-HECDF
محل انتشار :
ششمین کنگره بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(6icsda.ir)
چکیده :
بیمارگرهای قارچی گیاهان، یک تهدید بزرگ برای امنیت غذایی و استقلال یک کشور یا منطقه به حساب میآیند. خوشبختانه هیچ بیمارگر قارچی نمیتواند تمام گونههای گیاهی را بیمار کند. اگرچه دامنهی میزبانی برخی از گونههای قارچی مثل Fusarium oxysporum بسیار وسیع است؛ اما فرمهای تخصصیافتهی منحصر به فرد آن احتمالاً تنها به یک یا تعداد اندکی از گونههای گیاهی حمله ميكنند. سویههای یک گونهی قارچی، اگر دامنهی میزبانی اختصاصی داشته باشد، در پاتوتیپ یا فرمهای تخصصیافته تقسیمبندی ميشوند. در دهههای اخیر سازوکار اختصاصیت میزبانی به ویژه اختصاصیت ارقام میزبانی، بر اساس روشهای مولکولی، در بسیاری از قارچهای بیمارگر گیاهی به ویژه بیمارگرهای محصولات مهم اقتصادی، مطالعه شده است. آنچه ظهور یک بیماری را در یک میزبان خاص ممکن میسازد، وجود یک یا چند ژنِ: بیمارگری، اختصاصیت و پرآزاری در برابرِ یک میزبان خاص است. ژنهای اختصاصیت میزبانی حاوی اطلاعات لازم برای تولید پروتئینهای پرآزاری، پروتئینهای ناپرآزاری، زهرابههای اختصاصیت میزبانی و متابولیتهای ثانویه هستند. در این مطالعه به عوامل اختصاصیت میزبانی، شامل ژنهای اختصاصیت میزبانی، مفهوم ژنومی این ژنها، بیان، چندشکلی و انتقال افقی آنها پرداخته شده است.
کلمات کلیدی : قارچهای بیمارگر گیاهی ژنهای پرآزاری ژنهای ناپرآزاری اختصاصیت میزبانی