نقش هنر و هنرمندان ایرانی در تمدن اسلامی
نقش هنر و هنرمندان ایرانی در تمدن اسلامی
عطیه نتاج مجد1 شقایق یعقوبی2
1) عضو هیأت علمی مؤسسه آموزش عالی طبری بابل
2) دانشجو کارشناسی ارشد پژوهش هنر موسسه آموزش عالی طبری بابل
کد IOI مقاله
:
XECZ-GFDEC
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(2icacu.ir)
چکیده :
بهطور کلی، دو دیدگاه دربارهی رابطه بین هنر و اجتماع وجود دارد. رمانتیسم باور دارد پیوستگی میان هنر و اجتماع وجود ندارد و دیدگاه جامعهشناسی مبنی بر آن است که هنر و اجتماع بر هم تاثیر میگذارند. یکی از نظریهپردازان حوزه جامعهشناسی، شلر است که تأثیر متقابل هنر و جامعه بر یکدیگر را مورد مطالعه قرار میدهد و در این پژوهش از نظریات وی بهرهبرداری شده است. هنرهای دینی، هنرهایی هستند که تحتتأثیر ادیان که یک پدیدهی اجتماعی بهشمار میروند، بوجود میآیند. هنراسلامی نیز در بستر دین اسلام بوجود آمد و هدف اصلی آن، پیرو دستورات دین اسلام، همواره اخلاقیات، اندیشیدن به خداوند و فراگیری صفات او و در نهایت یکی شدن با او بوده است؛ در نتیجه نمیتوان منکر تأثیر متقابل هنراسلامی و تمدن اسلامی بر یکدیگر بود. هدف هنرمند مسلمان، پردهبرداری از حقیقت و تأثیر بر ذهن مخاطب از طریق حواس میباشد تا روح مخاطب را به امر والا هدایت کند و چنین هنری در بستر تمدن اسلامی بود که شکوفا شد. در این پژوهش به روش کتابخانهای، با رویکرد جامعهشناسی، به مطالعهی تأثیرات متقابل هنرمندان ایرانی و تمدن اسلامی پرداختهشده است.
کلمات کلیدی : هنراسلامی جامعهشناسیهنر تمدناسلامی ماکسشلر