بررسی صور باستانگرایی در معماری دوره پهلوی اول؛نمای ساختمان های عمومی شاخص شهر تهران

بررسی صور باستانگرایی در معماری دوره پهلوی اول؛نمای ساختمان های عمومی شاخص شهر تهران

محسن قاسمی مقدم1 زینت سلیمی2

1) دانشجوی دکترای معماری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد
2) کارشناسی ارشد معماری-مدرس دانشگاه علمی کاربردی شهرداری

کد IOI مقاله : XECZ-GFGDG
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(2icacu.ir)
چکیده :
    چکبده: بیان مسئله: این تحقیق پیش زمینه و بخشی از یک تحقیق بزرگتر است با عنوان «نقد و بررسی نقش پهلوی اول در ایجاد مفهوم هویت در معماری؛ نمای ساختمان های عمومی شاخص شهر تهران» در این تحقیق مسئلۀ ما شناساییِ صورت های مختلف باستانگرایی در نمای ساختمان های عمومی شاخص این دوره و ارائۀ یک دسته بندی و تقسیم بندی منسجم در این باره است. در گام های بعدی و در تحقیق اصلی، به تبیینِ چرایی و چگونگی این نقش خواهیم پرداخت. هدف تحقیق: شناسایی مصادیق و ارائۀ یک دسته بندی منسجم از انواع باستانگرایی در نمای ساختمان های عمومی شاخص این دوره است. سوال تحقیق: باستانگرایی پهلوی اول، بر نمای ساختمان های عمومی شاخص شهر تهران، با چه الگوهایی تاثیر گذاشته است؟ یا الگوهای تاثیرگذار بر باستانگراییِ نماهای ساختمان های عمومی شاخص شهر تهران در این دوره کدامند؟ روش تحقیق: تاریخی-تفسیری و توصیفی-تحلیلی بوده و از روش های کتابخانه ای و میدانی برای گردآوری اطلاعات استفاده شده است. نتیجه گیری: باستانگرایی در انواع و اقسام مختلفی از جمله موارد زیر در نمای ساختمان های عمومی شاخص این دوره بروز یافته است: الف) باستانگرایی هخامنشی/ساسانی، ب) باستانگرایی نئوکلاسیک غربی، ج) باستانگرایی تلفیقی، ایرانی/اسلامی/غربی.

کلمات کلیدی : باستانگرایی پهلوی اول نمای بناهای عمومی شهر تهران