شناسایی مؤلفه‌های اثرگذار معماری بومی در طراحی دهکده‌های گردشگری

شناسایی مؤلفه‌های اثرگذار معماری بومی در طراحی دهکده‌های گردشگری

پریسا شاه وردی1

1) مربی، گروه معماری و شهرسازی، دانشگاه فنی و حرفه‌ای، تهران، ایران،

کد IOI مقاله : XECZ-GGCGF
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(2icacu.ir)
چکیده :
    رشد روزافزون شهرنشینی و توجه انسان بر مادیات سبب ایجاد بحران‌های روحی و جسمی در انسانِ امروز شده است. لذا موضوع طراحی دهکده‌های گردشگری جهت گذراندن اوقات فراغت بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. بدیهی است که تعامل با طبیعت به عنوان یکی از مهم‌ترین ابعاد زندگی انسان، می‌تواند همانند دارویی برای درمان مشکلات وی عمل کند. در این میان معماری با ساختاربخشیِ درست به محیط، علاوه بر حفظ و نگهداری طبیعت، می‌تواند تاثیر بسزایی در روحیه‌ی افراد نیز داشته باشد. بنابراین پرسشی مطرح می‌شود که چه رویکردی در طراحی دهکده‌های گردشگری می‌تواند با ایجاد تجربه‌ای پایدار، پاسخگوی انگیزه‌های گردشگری باشد؟ یکی از رویکردهای پایه که از دیرباز مورد توجه انسان بوده، بهره‌گیری از معماری بومی است. به این ترتیب پژوهش حاضر با هدف شناسایی مؤلفه‌های اثرگذار معماری بومی در طراحی دهکده‌های گردشگری در تلاش است تا با ارائه‌ی راهکارهایی مناسب پاسخگوی نیاز انسان به برقراری ارتباط با طبیعت باشد. این تحقیق که از نوع کاربردی است، سعی دارد تا با استفاده از روش کتابخانه‌ای و تحلیل محتوایی منابع موجود، موارد مؤثر در طراحی بومی را تشخیص و با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی، به نتایج پژوهش دست یابد. در این راستا مؤلفه‌های اثرگذار در معماری بومی به دو بخش محیط فرهنگی و محیط طبیعی تقسیم گردید و با بررسی نمود عینی هر یک از آن‌ها، مصداق‌هایی مناسب در راستای طراحی دهکده‌های گردشگری پیشنهاد داده شد.

کلمات کلیدی : طبیعت معماری بومی اوقات فراغت طراحی دهکده‌های گردشگری