معماری بایونیک: مروری بر استادیوم‌های طراحی‌شده با الهام از طبیعت

معماری بایونیک: مروری بر استادیوم‌های طراحی‌شده با الهام از طبیعت

امیرحسین ناطقی ثابت1

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، مؤسسه‌ی آموزش عالی جهاد دانشگاهی، رشت، ایران -

کد IOI مقاله : XECZ-GGFDH
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(2icacu.ir)
چکیده :
    معماری بایونیک به مطالعه‌ی ساختار و کارکرد ارگانیسم‌ها و استفاده از این دانش در طراحی سازه‌ها می‌پردازد. چنین رویکردی باید ویژگی‌هایی مانند پایداری، کارایی، نگهداری، و مسائل محیط‌زیستی را به‌ویژه در طراحی استادیوم‌ها در نظر بگیرد. فضا عنصری کلیدی در تعریف ورزش است و می‌تواند ورزش را از تفریح و سرگرمی متمایز کند. پژوهش حاضر با استفاده از روش مطالعات کتابخانه‌ای، استادیوم‌های طراحی‌شده با الهام از طبیعت را بررسی می‌کند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که ورزش بدون فضای فیزیکی نمی‌تواند به‌عنوان فضای فرهنگی عمل کند؛ به‌عبارت دیگر، ورزش به فضایی نیاز دارد که در آن افراد و اشیاء با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، و امکان فعالیت‌های بدنی و فرهنگی فراهم شود. چنین فضایی به لحاظ اقتصادی، زیست‌محیطی، و سیاسی در سطوح محلی، ملی و بین‌المللی حائز اهمیت است.

کلمات کلیدی : معماری بایونیک طراحی استادیوم معماری بایوممتیک الهام از طبیعت