آماد، پشتیبانی و مدیریت نیاز های عین الوقت: نقش معماری محیط در ارتقای حیات مطلوب

محمد جواد حاجی لو¹ سید علی اکبر کوشش گران²

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور،ایران-
2) استادیار معماری، دانشگاه یزد،ایران-

کد IOI مقاله : XECZ-GGGAD
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(2icacu.ir)
چکیده :
    موضوع: هر اقدامی در محیط زندگی باید از مقوله انسان آغاز شود و ابعاد انسانی معماری شامل احترام به مردم، حقوق آنان و خلق فضایی برای زندگی است. اهداف: در دنیای معاصر با توجه به نیاز های عین الوقت و لزوم برقراری تعادل میان خواست ها و نیاز ها به جهت ارتقای حیات مطلوب، ارتباط انسان با محیط به صورت غلبه انسان بر طبیعت درک شده و دانش و فناوری بشر توانسته تا حدودی بر تمام موانع محیطی و طبیعی فایق آید. ایجاد یک محیط کالبدی پایدار انسانی، به ساکنین خود در طول زمان، کمترین مشکلات روان شناختی و فیزیکی را وارد می کند. یک محیط پایدار، کم ترین میزان منابع آب، خاک و سوخت(انرژی تجدید ناپذیر) را از محیط فراگیر خود طلب کرده و بر آن است تا مصرف را بهینه کند. معماری کنش مند سعی دارد تا در ابتدا با ایجاد فضایی که از کارکرد بهینه محیط برخوردار بوده و به شرایط محیط داخلی و خارجی پاسخگو است و در ادامه، خلق فضایی انسانی و تعریف شده به همراه توسعه ای موازی، حیات انسان و محیط اطرافش را در طول زمان بهبود بخشد و هر دو را مورد توجه قرار دهد تا ضمن تعریفی جامع و کامل از آمادگاه، طراح هم به چگونگی محیط طراحی شده برای تامین نیاز های انسانی پاسخ گوید. روش تحقیق: پژوهش حاضر نوعی پژوهش توصیفی-تحلیلی ژرفانگر مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است و نتایج آن به صورت کاربردی قابل استفاده است. نتیجه: آمادگاه، پاسخگویی معماری بر پیامد های مخرب فعالیت های انسان بر محیط زیست و یا بالعکس می باشد و طوری برنامه توسعه را تنظیم می کند که انسان حداقل آسیب را متحمل شود.

کلمات کلیدی : انسان حیات معماری محیط