بررسی ویژگیهای منظر شهری در طراحی فضاهای دوستدار فعالیت و سلامت با رویکرد توسعه و ترویج پیاده روی و افزایش سطح تحرک و فعالیت بدنی شهروندان

بررسی ویژگیهای منظر شهری در طراحی فضاهای دوستدار فعالیت و سلامت با رویکرد توسعه و ترویج پیاده روی و افزایش سطح تحرک و فعالیت بدنی شهروندان

محسن عزیزنژاد1 فریبا یزدان شناس2 بیژن یزدان شناس3 زهرا موسوی4 فرزانه یزدان شناس5

1) کارشناس تربیت بدنی، شهرداری شیراز،
2) کارشناس تربیت بدنی بانوان، شهرداری شیراز،
3) کارشناس امور اداری و بازنشستگان، شهرداری شیراز،
4) مهندس راه و ساختمان،شهرداری شیراز،
5) مهندس راه و ساختمان،شهرداری شیراز،

کد IOI مقاله : XECZ-GHFKB
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(2icacu.ir)
چکیده :
    در سال های اخیر در کشورهای توسعه یافته اختصاص دادن فضاهایی در شهرها با هدف خاص ترویج فعالیت بدنی و ورزش به خصوص در قالب محورهای پیاده رواج یافته است .در کشور ایران، این روند در گام های اولیه خود قرار دارد و پیاده راه های سلامت محور در چند شهر کشور با هدف توسعه و ترویج پیاده روی و فعالیت بدنی ایجاد گردیده است .از آن جا که «منظر شهری » لایه اولیه تعامل انسان با شهر را در ابعاد ذهنی و عینی را تشکیل داده و نقش به سزایی در احساس مطلوبیت فضای شهری از دیدگاه انسان دارد، به نظر می رسد توجه به ابعاد و لایه های منظر در مطالعه، برنامه ریزی و طراحی فضاهای سلامت محور شهری می تواند بر حضور پذیری بیشتر در این فضاها و افزایش سطح تحرک و فعالیت بدنی شهروندان مؤثر باشد .پیاده راه سلامت محور شیراز یکی از فضاهای سلامت محور شهری در کشور ایران است که در دو سال اخیر مورد بهره برداری و استفاده مردم این شهر قرار گرفته است .علیرغم استقبال مردم از این فضا، نارسایی ها و کمبودهایی از جمله در حوزه منظر شهری این فضا به چشم می خورد که نیازمند مطالعه در راستای ساماندهی و ارتقاء کیفی است .این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی به صورت کیفی به بررسی مؤلفه ها و کیفیت های مؤثر بر افزایش فعالیت بدنی در فضاهای شهری به طور عام و در پیاده راه سلامت شیراز به طور خاص می پردازد .پس از آن، با بررسی پیاده راه سلامت شیراز در سه گام؛ مشاهده، مصاحبه و برداشت تصاویر ذهنی استفاده کنندگان فضا، این مسیر بر اساس چهار چوب نظری پژوهش، مورد شناخت تحلیلی قرار گرفت .در مصاحبه و برداشت نظرات مردم و نقشه های ذهنی آنان همچنین نشان می دهد، این پیاده راه وضعیت خوانایی مطلوبی نداشته و در کمیت و کیفیت نقاط شاخص و عناصر نشانه ای دچار ضعف است .بهره برداری از زمینه و همجوارهای طبیعی مطلوب این پیاده راه در طراحی مؤلفه ها و ارتقاء کیفیت های مسیر می تواند به افزایش حضور پذیری، ترغیب به فعالیت بدنی و افزایش سطح سلامت استفاده کنندگان از فضا منجر شود .

کلمات کلیدی : پیاده رو سلامت تربیت بدنی محور شهری منظر شهری فضای سلامت محور