بررسی معیارهای ارتقا حس تعلق در طراحی مراکز کودکان بیسرپرست
بررسی معیارهای ارتقا حس تعلق در طراحی مراکز کودکان بیسرپرست
سمیه زکیان گلوگاهی1 مجید عالیشاه2 گلسا سالار پور3 امیررضا عالیشاه4
1) دانشجوی دکترای معماری ، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد
2) دانشجوی دکترای دانشجوی دکترای شهرسازی ، دانشگاه آزادتهران
3) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری ، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد
4) دانشجوی کارشناسی معماری ، دانشگاه مازندران ، واحد
کد IOI مقاله
:
XECZ-GKDCD
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(2icacu.ir)
چکیده :
احساس تعلق مکانی در مراکز نگهداری از کودکان علاوه بر اين كه موجب راحتي آنان درمحيط میشود، سبب افزایش روابط اجتماعي ودلبستگی روانی کودکان بیسرپرست به مكان مشخص خواهدگشت و باعث يادآوري تجارب گذشته و دست يابي به هويت مکانی برای آنان میگردد. پژوهش حاضر برآن است که معیارهای ارتقا حس تعلق در طراحی مراکز نگهداری کودکان بیسرپرست را بررسی نماید. این پژوهش بنا به ماهیت، موضوع و اهدافی که برای آن پیش بینی شده است از نوع توصیفی و در زمره تحقیقات کاربردی است واطلاعات موردنیاز براي انجام اين تحقيق به دو صورت اسنادي (كتابخانهاي) وتطبیقی جمعآوري گردیده است.درماحصل این تحقیق، اینگونه میتوان بیان داشت که بنابریافته ها پژوهش، اگر ما کودکانب یسرپرست را بامحدودیت از تجربۀ دنیای کودکانۀ خود محروم میکنیم و باعث میشویم تا درنسل آینده افرادی افسرده و ناامید باشند که نمیتوانند در رشد و شکوفایی جامعه نقشی داشته باشند. ولی اگر این مهم را در طرح ها لحاظ کنیم و به روحیه کودکان کاملاً توجه داشته باشیم و با ایجاد دلبستگی وحس تعلق به مکان اجازه دهیم تا دنیای کودکانۀ خود را حفظ کنند و مانند یک کودک عادی در طول مدت اقامت خود و ماندن در این مراکز ادامه دهند و همچنین میتوانیم با آماده سازی محیط به رشد استعدادهای او نیز کمک کنیم و موجب پیشرفت بیشتر کودک شویم.
کلمات کلیدی : حس تعلق کودکان بیسرپرست حس مكان مراکز نگهداری