بررسی تأثیر تغییرات زاویه گودبرداری و ماکزیمم شتاب زلزله در گودبرداری‌های عمیق تثبیت‌شده به روش انکراژ

بررسی تأثیر تغییرات زاویه گودبرداری و ماکزیمم شتاب زلزله در گودبرداری‌های عمیق تثبیت‌شده به روش انکراژ

شهاب فلاح1

1) استادیار دانشگاه. گروه مهندسی عمران، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

کد IOI مقاله : XECZ-GKZKE
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(2icacu.ir)
چکیده :
    يکی از پركاربردترين روش‌های گودبرداري عميق و پايدارسازي شیب‌ها كه اساس آن افزايش تنش¬هاي مقاوم گوه‌ي گسيختگی خاک است، روش ميل‌مهار (انکراژ) می‌باشد. در اين روش، همانند روش ميخکوبی از يک المان فولادي استرند یا آرماتور جهت افزايش مقاومت برشی سطح گسيختگی شيروانی استفاده می‌شود. معمولاً بر روی گودهای مسلح شده با انکر تحلیل دینامیکی انجام نمی‌شود و در صورتی هم که نیاز به بررسی اثر زلزله باشد، پایداری کلی گود با روش‌های ساده‌ای مانند روش شبه استاتیکی بررسی می‌شود. اما با توجه به لرزه‌خیز بودن کشور ایران، احتمال قرارگیری این نوع سازه‌ها تحت بارگذاری‌های دینامیکی زلزله وجود خواهد داشت. در اين پژوهش سعي شده است كه بامطالعه مرحله‌اي، تأثیر شیب گودبرداري و حداکثر شتاب زلزله (PGA) بر پايداري و شرايط بهره‌برداري گودبرداري انکراژ شده مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گيرد. مدل‌سازی پژوهش حاضر توسط نرم‌افزار المان محدود Plaxis 2D انجام شد و مشاهده گردید که کاهش شیب گودبرداری باعث کاهش مقدار جابه‌جایی‌های ماکزیمم می‌گردد که دلیل آن حجم بیشتر خاک جلوی شیب با افزایش ارتفاع است. برای شتاب g 8/0در ارتفاع گود 20 متری با کاهش شیب گود از 90 درجه تا 70 درجه، اختلاف حداکثر تغییر مکان حدوداً 21 سانتی‌متر کاهش پیدا می‌کند. اما به ازای شتاب g2/0 این مقدار حدوداً 3 سانتی‌متر است که نشان‌دهنده تأثیر بیشتر شیب‌دار کردن در شباب‌های بالاست.

کلمات کلیدی : انکراژ مدل الاستوپلاستیک تأثیر زاویه گودبرداری حداکثر شتاب افقی زلزله تحلیل لرزه‌ای