بررسی روند خلق فرم و طراحی بومی با نگرشی به توسعه پایدار
بررسی روند خلق فرم و طراحی بومی با نگرشی به توسعه پایدار
حسین حمزوی1
1) عضو هیأت علمی تمام وقت و مدیر گروه آموزشی معماری دانشگاه آزاد اسلامي واحد لامرد)،
کد IOI مقاله
:
XECZ-HADAG
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(2icacu.ir)
چکیده :
مساکن و ساختمانهایی که در گذشته ساخته می شد به علت رعایت اصول و معیارهای آب و هوایی در برابر عوامل نامساعد جوی عملکرد خوبی داشته، به طور طبیعی انسان را از شرایط آب و هوایی مختلف حفظ می کرد. رشد تکنولوژی بشر بعد از انقلاب صنعتی و دستیابی به انرژیهای فسیلی موجب شد رعایت معیارهای آب و هوایی در ساخت و ساز مسکن و ساختمان به بوته فراموشی سپرده شود. محدودیت منابع انرژیهای فسیلی و بروز مسائل زیست محیطی از اواسط قرن بیستم موجب گرایش انسان به طبیعت و رعایت معیارهای آب و هوایی در ساختمان شد که ابداع انواع تکینک های اقلیمی را در پی داشت. نوشتار حاضر یک الگوی بوم شناختی را در آموزش توسعه پایدار با تاکید بر نقش معماری بومی که به طور مستقیم و غیر مستقیم ادراک و رفتار محیطی را متوجه مفاهیم پایداری می نماید و روش و نتایج تحقیقی بر روی اصول و مبانی معماری بومی پایدار که در طول تاریخ تجربه شده است و نقش آن را در توسعه پایدار بیان می کند، را ارائه می دهد.
کلمات کلیدی : پایداری توسعه پایدار معماری بومی معماری سنتی