معناشناسی در معماری از منظر نشانه‌شناسی فرهنگی

معناشناسی در معماری از منظر نشانه‌شناسی فرهنگی

یوسف حمه جانی1

1) استادیار گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مهاباد، مهاباد، ایران.

کد IOI مقاله : XECZ-HCDCK
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(2icacu.ir)
چکیده :
    چکیده هدف نشانه‌شناسی، نه رمزگشایی جهان است و نه تدوین دلالت¬های مختلفی که به اشیاء، موقعیت¬ها و پدیده-های طبیعی می¬دهیم. پرداختن به این عرصه¬ها کار قوم¬شناس، مردم¬شناس، جامعه¬شناس، روان¬شناس و یا فیلسوف است. نشانه‌شناسی سعی دارد تا به دسته¬بندی¬های مختلفی برای نشانه¬ها دست یابد و گونه¬های مختلف نشانه¬ها را ازنظر ویژگی و قوانین فراخور سازمان¬بندی و فرآیندهای خاص مشخص کند و راهگشای شناخت معنا یا معناهای اثر باشد. در این راستا مطالعه¬ی آثار و عملکردهای مکانی و فضایی به‌عنوان بخشی از رفتارهای انسان در مطالعات نشانه¬شناختی امروزی کاربرد دارد. این آثار انسان¬ساخت حاوی اطلاعات و معانی است که موضوع بحث دانش نشانه‌شناسی است. ازآنجا که معماری به‌مثابه‌ی یک واحد فرهنگی منعکس¬کننده فرهنگ حاکم بر آن است، می¬تواند معانی موردنظر خالق اثر یا «انسان» را نشان دهد؛ چون این آثار به‌عنوان واقعیت¬های خارجی و عینی در ارتباط با حقیقت درونی و باطنی هستند و از طریق آن‌ها می‌توان معنای موردنظر را کشف و تفسیر کرد. ازاین‌رو نشانه‌شناسی معماری یکی از راه¬های فهم و کشف معنا در محیط زندگی انسان است، بنا¬بر¬این معماری به‌مثابه‌ی یک «متن» و «زمینه» یا «بافت» موردبررسی و مطالعه قرار می¬گیرد؛ و نحوه¬ی دلالت نشانه¬ها و معانی موجود در آن مورد واکاوی قرار می¬گیرد. بنابراین، این پژوهش به دنبال آن است که با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی وبه کمک دانش و روش نشانه‌شناسی، مدلی برای کشف معنا و محتوای متنی به‌ عنوان معماری را تدوین نماید. واژگان كليدي: معنا، معناشناسی، معماری، نشانه‌شناسی، نشانه‌شناسی فرهنگی

کلمات کلیدی : واژگان كليدي معنا معناشناسی معماری نشانه‌شناسی نشانه‌شناسی فرهنگی