افق های هنر اسلامی

حمیده سیاح پور¹

1) کارشناس ارشد آموزش و بهسازی منابع انسانی و رئیس اداره فعالیت‌های فرهنگی اجتماعی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

کد IOI مقاله : XECZ-HDKDG
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(2icacu.ir)
چکیده :
    آن چیزی که به تاریخ انسان ‌ها معنا می‌ بخشد، فرهنگ و هنر است. فرهنگ و هنری که در نتیجه تاریخ تشكیل‌ دهنده هویت آن هاست و تداوم و پیوستگی هر ملتی در تاریخ از هر قومی و ملیتی که باشند در ارتباط تنگاتنگ با فرهنگ و هنر آن ملت است و زمانی معنی پیدا می‌کند و آینده او نیز از گذشته بهره فراوان برده باشد. انسان ‌ها هنر را براي تسکین خود برگزیده اند. در هنر، ضرباهنگی متناسب، ترکیبی موزون، خلاقیتی ماورایی و گفتمانی معنوي و پویاست که به واسطه ظرافت بیان و شهود باطنی هنرمندي متواضع و خلاق در قالب کلمات، اصوات، صور و ساختار فیزیکی بدیع متجلی می‌گردد. هنر هدفی دارد و آن، سرایت دادن احساس هنرمند به انسان ‌هاست. روح هنر اسلامی، سیر از ظاهر به باطن اشیا و امور در آثار هنری است. در طول تاریخ ایران همیشه هنر و آداب معنوي برگرفته از مذهب، ارتباط بسیار نزدیکی وجود داشته است. در حقیقت، دین یکی از مهمترین عامل شکل دهنده هنر، و هنر زبان عمیق ترین حکمت هاي بشر و جلوه گاه زیباترین احساسات عرفانی بوده است. لذا، اوج اعتلا و شکوفایی هنر ایرانی در ساحت مقدس هنر اسلامی متجلی گشته است؛ هنري که با اتکا به معنویت به مثابه یگانه عنصر هویت ‌ساز بشري، موجبات گذار آدمی از دیار مادیات به علم معنویات را فراهم ساخته است. در این نوشتار سعی شده است، مفاهیم و مضامین هنر اسلامی تبیین شود و فرایند تحقیق، به شیوه توصیفی – تحلیلی انجام شده و گردآوری اطلاعات به روش کتابخانه ‌ای صورت گرفته است. یافته ها بیان می‌دارد، هنر ایرانی - اسلامی طی سده‌ هاي متمادي با تکیه بر غناي تحسین برانگیز در فرم و معنا در عرصه‌هاي گوناگون توانسته است، حامل ارزش ‌هاي والاي معنوي براي مخاطبان باشد.

کلمات کلیدی : فرهنگ هنر هنر ایرانی هنر اسلامی هنر ایرانی اسلامی