رفتار روسازی مرکب با اساس بتن غلتکی برای مناطق با ترافیک سنگین

رفتار روسازی مرکب با اساس بتن غلتکی برای مناطق با ترافیک سنگین

علیرضا طاهریان1 محمدرضا خاکباز2 محمود عامری3

1) گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران -
2) گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران -
3) استاد، گروه راه و ترابری، دانشگاه علم و صنعت ایران -

کد IOI مقاله : XECZ-HFADG
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(2icacu.ir)
چکیده :
    در مناطق با بارگذاری سنگین، اجرای روسازی تمام آسفالتی ممکن است مشکلاتی مانند ترک خوردگی و شیارشدگی در طول عمر مفید راه را در معرض خطر قرار دهد. برای کاهش این مشکلات، روسازی مرکب با اساس بتن غلتکی می‌تواند جایگزین مناسبی باشد و باید در ابتدا مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرد. عملکردهای سازه‌ای مانند ترک خوردگی ناشی از خستگی و عمق شیار ممکن است به دلیل تغییر در برخی عوامل طراحی تغییر کند. بنابراین، این مطالعه بر تأثیر تغییر مدول مصالح، ضخامت لایه و بارگذاری بر عملکرد روسازی مرکب تمرکز دارد. تنش و کرنش در محل بحرانی تعیین شده و به عنوان ورودی تابع انتقال برای آسیب‌های مربوطه برای ارزیابی عملکرد روسازی استفاده می‌شود. همچنین روسازی مرکب با دستیابی به معیارهای طراحی ممکن است به عنوان بخش طراحی برای مناطق با بارگذاری سنگین انتخاب شود. در نتیجه، این بررسی نشان می‌دهد که روسازی مرکب توانایی حذف ترک‌خوردگی ناشی از خستگی در سطح آسفالت و کاهش قابل توجه عمق شیارها را دارد. علاوه بر این، اساس سفت و سخت و صلب ضخیم و مقاوم می‌تواند عمق شیار را بیش از حد کاهش دهد و عمر خستگی این لایه را افزایش دهد.

کلمات کلیدی : شیارشدگی ترک خستگی طراحی روسازی تجزیه و تحلیل تنش