آیا معماری می‌تواند شفابخش باشد؟ ساختمان ها به عنوان ابزارهایی برای سلامت

آیا معماری می‌تواند شفابخش باشد؟ ساختمان ها به عنوان ابزارهایی برای سلامت

ندا سمیاری1 مهدیه پورهادی گوابری2

1) ندا سمیاری ، گروه معماری، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران.
2) مهدیه پورهادی گوابری، دکتری معماری، گروه معماری، موسسه آموزش عالی مهرآیین ، انزلی، ایران

کد IOI مقاله : XEDB-HBAHF
محل انتشار : هشتمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(8icsau.ir)
چکیده :
    طراحی مراکز درمانی با توجه به گستردگی خدمات، طیف وسیع استفاده کنندگان و استانداردهای عملکردی از جمله طراحی های پیچیده محسوب می شود. اصولا اغلب طراحان بر روی حل روابط فضایی متمرکز می شوند و از پرداختن به جنبه های دیگر و به خصوص جنبه های روحی روانی باز می مانند. لذا سوال اینجاست آیا به حداقل رساندن تأثیرات منفی فعالیت های انسانی بر مردم و کره زمین کافی است یا می توانیم حتی بالاتر از این هدف گذاری کنیم؟ به نظر میرسد مفهوم ابرمعماری، معماری که صرفاً پایدار نیست، بلکه مزایای مثبتی هم برای رفاه انسان و هم برای محیط زیست ارائه می دهد. همانطور که توسط مطالعه های موردی بین‌المللی که او ارائه می‌کند، نشان می‌دهد، این نه تنها برای معماری مراقبت‌های بهداشتی، بلکه در فضاهایی که در آن زندگی و کار می‌کنیم، و قلمرو وسیع‌تر شهری نیز قابل استفاده است. هدف این پژوهش این است که آیا معماری می‌تواند شفابخش باشد؟ بنابراین این سوال مطرح است که ساختمان ها می¬توانند به عنوان ابزارهایی برای سلامت باشند؟ . این پژوهش از حیث هدف، کاربردیست و از حیث روش بر تبیین و تفسیر محتوای نظری یافته¬های تئوریک در یک حوزه گسترده میان رشته¬ای استوار است¬. کاربست یافته های ای پژوهش بیان می کند که ما باید از دیدگاهی انتقادی‌تر و دقیق‌تر نسبت به مفاهیم محیط و طبیعت برخوردار باشیم زیرا ما برای نسل‌های بعدی ساکنین شهرها و جوامع¬مان طراحی می‌کنیم.

کلمات کلیدی : معماری سلامت شفابخشی فضاهای درمانی