ارتقاء کیفیت زندگی سالمندی در مراکز جامع تخصصی توانبخشی و سلامت سالمندان با کاربست روانشناسی محیط

ارتقاء کیفیت زندگی سالمندی در مراکز جامع تخصصی توانبخشی و سلامت سالمندان با کاربست روانشناسی محیط

ریحانه محمدیان فر1 فاطمه بخشی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشدمعماری گرایش معماری، موسسه آموزش عالی آپادانا شیراز ایران -
2) دانشجوی کارشناسی ارشدمعماری گرایش معماری، موسسه آموزش عالی آپادانا شیراز ایران -

کد IOI مقاله : XEDB-HHBEZ
محل انتشار : هشتمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(8icsau.ir)
چکیده :
    زمینه و اهداف: هدف از این پژوهش؛ با افزایش بیش از پیش سالمندی، معماری و طراحی هماهنگ با فاکتورهای مطرح شده معماران، طراحان و روانشناسان محیط برای استفاده کنندگان می‌باشد، هم‌چنین فراهم آوردن نیاز کاربران سالمندان و معرفی مرکز جدید توانبخشی و سلامت سالمندان با آنچه در معماری طراحی و اجراء می¬شود. مواد و روش¬ها: برای دست یافتن به اطلاعات ملزوم از روش کتابخانه ای-میدانی بهره‌¬گیری شده‌است. پژوهش در جهت ارتقاء سطح کیفیت زندگی سالمندی و بهبود هماهنگی طراحی فضا با بهره‌گیری و توجه به معیارهای روانشناسی محیط به روش کیفی و توسعه¬ای می¬باشد. یافته¬ها: پژوهش پیش‌رو بیانگر آن است که ارائه مرکزی جامع مختص توانبخشی و سلامت سالمندان باتوجه به نگاه عمیق به مقوله روانشناسی محیط طراحی، بهبود و اجراء شود چرا که، اهمیت و بررسی فاکتورهای مربوط به حیطه مذکور تأثیر چشم¬گیری در ارتقاء سطح کیفیت زندگی سالمندی، افزایش حضور در جامعه و کاهش از کار افتادگی و استقلال سالمندان دارد. نتیجه¬گیری: باتوجه به افزایش سالمندان و اهمیت این موضوع و توجه به نظریه‌های نظریه‌پردازان در حیطه روانشناسی محیط در خصوص سالمندان، عمدتاً فرزندان به دنبال فضایی مناسب (مراکز جامع توانبخشی و سلامت) جهت آسایش و آرامش والدین خود در بازه سنین سالمندی هستند که بتواند پاسخگوی نیازهایشان هم باشد. مرکزی روزانه در کنار آسایشگاه و خانه سالمندان جهت استفاده مستقل سالمندان از حق طبیعی خود در محیط اجتماعی (خدمات درمانی و توانبخشی، خدماتی و رفاهی، ورزشی و تفریحی و دیگر خدمات) بصورت یک جا و همزمان امکان‌پذیر می‌کند.

کلمات کلیدی : سالمندی روانشناسی محیط ارتقاء کیفیت زندگی توانبخشی