بررسی راهکارهای مناسب و دستیابی به مولفه های اثرگذار طراحی اقامتگاه های بوم گردی درجهت ارتقا گردشگری درمازندران

بررسی راهکارهای مناسب و دستیابی به مولفه های اثرگذار طراحی اقامتگاه های بوم گردی درجهت ارتقا گردشگری درمازندران

فاطمه طهماسبی1 مریم رزقی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری- گرایش معماری- مؤسسه آموزش عالی پارسا
2) Master s student in Architecture - Architecture major - Parsa Higher Education Institute

کد IOI مقاله : XEDB-HHCHD
محل انتشار : هشتمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(8icsau.ir)
چکیده :
    اقامتگاه بوم گردی، یکی از مهمترین فعالیت های اقتصادی در نقاط مختلف جهان می باشد این رشته از گردشگری فرصت بسیار مناسبی در اختیار بازدیدکنندگان قرار می دهد تا نسبت به اهمیت حفظ فرهنگ ها و چگونگی محافظت از فرهنگ های محلی و بومی و طبیعت آگاه شوند ، پژوهش حاضر سعي نموده است تا هدف پژوهش خويش را به بررسی راهکارهای مناسب ودستیابی به مولفه های اثرگذار طراحی اقامتگاه های بوم گردی درجهت ارتقا گردشگری دراستان مازندران قرارداده است. روش این پژوهش بصورت توصیفی -تحلیلی بوده و به منظور گردآوری داده ها، از منابع کتابخانه ای و میدانی به منظور تعیین راهبردهـا استفاده شده است ، يافته ها تحقیق نشان مي دهد برای رسیدن الگوی مناسب برای اقامتگاه های بومگردی درمازندارن توجه به هویت تاریخی ، تاکید برساختار اجتماعی و فرهنگی و بازخوانی مفاهیم معماری خانه های بومی ، نظیر( فرم هندسی ، بافت و رنگ پیرامونی ؛ هندسه بیرونی منطبق بر اقلیم ، هندسه درونی منظم و دیاگرام درونی،...) می تواند پاسخگوی نیازهای پروژه های نوین اقامتگاه های بوم گردی گردد تا بنا، براساس الگویی با هویت تاریخی و فرهنگی ، سیما و نمایی بی تکلف، با عرصه های عمومی و خصوصی مجزا، فضاهای توأم با احساس محرمیت (اعم از بسته و باز) و بهره مند از معماری طبیعت گرا و منطقه گرا منطبق با کالبد تبدیل به مکان های فعال برای جذب هر چه بیشترگردشگران گردد. واژگان کلیدی : اقامتگاه -بوم گردی - معماری بومی- گردشگری.

کلمات کلیدی : واژگان کلیدی اقامتگاه بوم گردی معماری بومی گردشگری