تأثیر فرم شهر بر پایداری اجتماعی

تأثیر فرم شهر بر پایداری اجتماعی

تارا صدیق1 سعیده علی‌کائی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشکده شهرسازی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2) استادیاردانشکده شهرسازی، پردیس هنر های زیبا،دانشگاه تهران، ایران (نویسنده مسئول).

کد IOI مقاله : XEDB-HHCHE
محل انتشار : هشتمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(8icsau.ir)
چکیده :
    هدف از این مطالعه ارزیابی نقش فرم شهر در دستیابی به پایداری اجتماعی است. روابط انسانی و تعاملات در کالبد شهر شکل گرفته و از سوی دیگر کالبد ، هویت خود را از حیات اجتماعی موجود باز می یابد. توجه به پایداری اجتماعی موضوعی است که از اوایل قرن بیست و یکم مورد توجه صاحب نظران قرارگرفته است و توجه صرف به نگرانی‌های زیست‌محیطی کنار گذاشته شده و پایداری با رویکرد اجتماعی و اقتصادی نیز مورد توجه قرار گرفته است. بدین ترتیب پایداری اجتماعی در کنار اقتصادی و زیست محیطی به عنوان مولفه های سه گانه رسیدن به توسعه پایدار شهری مطرح شده است. این پژوهش تلاش می کند تا پس از بررسی تاثیر فرم شهر بر پایداری اجتماعی به تدوین معیار ها و شاخص های ان در قالب چارچوب مفهومی پژوهش اقدام نماید.به منظور دستیابی به اهداف مذکور ابتدا با روش تحلیلی-توصیفی مفاهیم و نظرات موثر بر فرم شهر و پایداری اجتماعی و چگونگی کاربست ان در قالب چارچوب مفهومی تدقیق گردیده است. چارچوب مفهومی پیشنهادی با تدوین معیار ها و شاخص های موثر،زمینه ای را برای تحلیل کیفی پروژه های منتخب با استفاده از روش محتوای کیفی جهت دار فراهم می اورد.یافته های پژوهش نشان میدهد فرم شهر با مولفه های سیمای طبیعی ، تراکم، شبکه معابر مرتبط و منسجم ،کاربری زمین، شبکه ارتباطی، مواردی هستند که میتوانند بر پایداری اجتماعی تاثیر گذار باشند و سبب بستر ایجاد مولفه های حس تعلق و اجتماع پذیری با شاخص های امنیت اجتماعی، مشارکت و فعالیت، تعامل اجتماعی، ایمنی شوند و بررسی شاخص های معیار های مطروحه و الویت بندی انان در قالب طیف پنجگانه لیکرد نیز نشان میدهد معیار های ذکر شده بیشترین کاربست را در پروژه های مورد بررسی به خود اختصاص داده است.

کلمات کلیدی : پایداری اجتماعی فرم شهر چارچوب مفهومی تحلیل محتوای کیفی