توسعه میان افزای شهری رویکردی در جهت پایداری شهری

سحر نظری¹

1) کارشناس ارشد معماری، واحد اردستان، دانشگاه آزاد اسلامی، اردستان، ایران

کد IOI مقاله : XEDB-HZDAD
محل انتشار : هشتمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(8icsau.ir)
چکیده :
    بدون شک موضوع توسعه آتی شهر و چگونگی استفاده از زمین برای فعالیت های گوناگون شهری، به یکی از موضوعات اساسی اقتصادی، اجتماعی و حتی سیاسی جامعه امروز مبدل گردیده است. زمین اساسی ترین عامل توسعه و نحوه استفاده از آن، از مهمترین مباحث شهرسازی و معماری کشور است. سیاست های توسعه شهری و حفظ زمین های پیرامون شهرها، از چالش های اساسی برنامه ریزان شهری در دهه های اخیر بوده و سیاست توسعه میان افزایی شهری: پرداختن به ظرفیت داخلی شهرها به منظور استفاده از ظرفیت کالبدی فضاهای بایر، رها شده و کم استفاده و استفاده مجدد آنها از اشکال رشد هوشمند، توسعه پایدار در شهرسازی، توجه اساسی به این موضوع دارد. بر همين مبنا سعی مقاله حاضر تبيين توسعه ميان افزا - به عنوان یکی از کارآمدترین استراتژی های توسعه در عصر حاضر- در راستای متوجه ساختن سياست گذاران، مديران و پژوهشگران در استفاده از پتانسيل هاي توسعه میان افزا از جمله اراضی بایر، متروکه، و بخصوص بافت های فرسوده در شهرهاي كشورمان مي باشد. روش پژوهش حاضر توصيفي – تحليلي بوده، و در اين راستا ابتدا مبادرت به تبيين مفهوم، اهداف، زمينه¬ها و ضرورت¬ها، جلوه¬ها و الزامات، مزايا و موانع توسعه ميان افزا گردیده و درنهايت به نتايج و اثرات آن پرداخته شده است.

کلمات کلیدی : واژگان کلیدی زمین شهری فضاهای رها شده پایداری شهری توسعه میان افزا