مفهوم شهر و آرمانشهر در اسطوره‌های باستانی ایرانیان

مفهوم شهر و آرمانشهر در اسطوره‌های باستانی ایرانیان

حامد محمد پور1 بهنام قربانی برزگر2

1) کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
2) کارشناسی ارشد معماری، دانشکده معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد پرند

کد IOI مقاله : XEDC-HZDGF
محل انتشار : هفتمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(7icrsie.com)
چکیده :
    در کشور ایران همواره اشکال متفاوتی از سکونت و زندگی اجتماعی، در شکل‌های شهری، روستایی و عشایری وجود داشته است. این اشکال، زادۀ پویش‌های تحول نظام اجتماعی جامعۀ روستایی، عشایری و شهریست، و بنیان‌های اجتماعی و نیروهای اجتماعی آن در نحوۀ تشکل شهر، شهرنشینی و ملازمت آن با شهرگرایی تعیین‌کننده است. از جمله مهم‌ترین تعاریفی که در این پژوهش بدان پرداخته خواهد شد، مفهوم شهر و آرمانشهر در اسطوره‌های باستانی ایرانیان است. متون متأخر پارسي هدف ايجاد ور را دوباره آماده كردن جهان پس از فرجام زمستاني سخت در پايان جهان دانسته‌اند. ورجمکرد علاوه بر اینکه نخستین آرمانشهر ایرانی است، تنها شهری است که به وجه کالبدی آن در منابع مختلف توجه بیشتری شده است. بنابه روایت کتاب وندیداد، جمشید این بنا را ساخت تا گزیده‌ای از موجودات را در برابر گزند برف و سرمای عظیمی حفظ کند که در عصر او اتفاق افتاد. در نتیجه تشابهات ساختاری شهر ‌ایرانی در طول تاریخ، می‌تواند برآمده از خواست و اراده‌ای مشخص باشد که با هدف رسیدن به شهر آرمانی شکل یافته است.

کلمات کلیدی : مفهوم شهر آرمانشهر ورجمکرد شهر ایرانی