بررسی نقش حیاط مرکزی خانه های سنتی منطقه خشک بیوکلیماتیک در دستیابی به معماری پایدار، نمونه موردی:( خانه رئیس حاج محمد سعید سوداگر شهر اوز)

بررسی نقش حیاط مرکزی خانه های سنتی منطقه خشک بیوکلیماتیک در دستیابی به معماری پایدار، نمونه موردی:( خانه رئیس حاج محمد سعید سوداگر شهر اوز)

آرزو شفائی1

1) کارشناس ارشد مهندسی معماری، دانشگاه آزاد. ایران.

کد IOI مقاله : XEEA-HABKG
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی مهندسی، فناوری و نوآوری(eticong.com/4th)
چکیده :
    چکیده امروزه مباحث توسعه پایدار و محیط زیست، تدابیر راه حل هایی جهت صرفه جویی در مصرف بیش از اندازه انرژی های فسیلی در دنیا بسیار مورد توجه قرار گرفته است. یکی از مهم ترین عوامل آلوده کننده محیط زیست در دنیا به خصوص کشور ایران، مصرف بی رویه و بدون کنترل انرژی فسیلی به ویژه در مناطق گرم و خشک، در فضاهای مسکونی، جهت آسایش روانی ساکنین می باشد. اهمیت این موضوع به طوری است که معماران و طراحان را، ملزم به رعایت قواعد و الگو برداری از معماری پایدار می نماید. عوامل طبیعی همچون بارندگی کم، پوشش گیاهی خشک از تابش شدید نور خورشید و وجود هوای بسیار گرم، همگی دست به دست هم داده تا حیاط مرکزی را به عنوان شاخصه قدرتمند معماری به کانون مرکزی خانه های سنتی بکشاند. مقاله حاظر با هدف بررسی نقش حیاط مرکزی در اقلیم گرم و خشک در دستیابی به معماری پایدار در خانه سنتی رئیس حاج محمد سعید سوداگر در شهر اوز، پژوهش و نگارش گردیده است. پژوهش بر مبنای تحلیلی، توصیفی و بررسی نقشه ها صورت پذیرفته است. به دلیل فقدان مطالعات پژوهشی بر آثار معماری سنتی شهر و شهرستان اوز، انجام چنین پژوهشی الزامی به نظر می رسد. در این مقاله به معرفی شهر اوز، خانه رئیس حاج محمد سعید سوداگر، حیاط مرکزی، اقلیم خشک بیوکلیماتیک و نقش حیاط مرکزی به عنوان شاخصه مهم معماری پایدار پرداخته شده و نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد استفاده از الگو های حیاط مرکزی در اقلیم گرم و خشک می تواند در حفاظت از محیط زیست، پیش گیری از اتلاف انرژی های تجدید ناپذیر و تامین آسایش روانی ساکنین، بسیار مهم و موثر باشد.

کلمات کلیدی : شهر اوز خانه سوداگر حیاط مرکزی اقلیم خشک بیوکلیماتیک معماری پایدار