بررسی نقش پیاده رو ها در سرزندگی فضاهای عمومی

رضا سفیان¹ علی اکبر براتی²

1) مسئول واحد فنی شهرداری منطقه پنج شیراز
2) مسئول واحد درآمد شهرداری منطقه پنج شیراز

کد IOI مقاله : XEEA-HZAAD
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی مهندسی، فناوری و نوآوری(eticong.com/4th)
چکیده :
    در گذشته، خیابان‌ها، میادین و به‌طور‌کلی فضاهای شهری، محلی برای حضور و گرد هم ‌آمدن مردم بودند. مردم با حضور در این فضاها، تعاملات و برخورد نزدیک‌تری با هم داشتند. اما دیری نگذشت که با ورود ماشین به این فضاها، خیابان‌ها به محلی برای عبور و گذر تبدیل شدند. در حال حاضر، بسیاری از خیابان‌های اصلی شهر از رونق گذشتة آنها کاسته شده است و مردم، دیگر تمایلی به حضور در این خیابانها ندارند. از آنجایی که پیاده مداری سبب ایجاد رابطه مستقیم افراد با فضا می شود این رابطه نزدیک بین فضاهای شهری و افراد، باعث درک هر چه بیشتر کیفیت های محیطی از طرف شهروندان می شود. فضاهای شهری بخشی از فضاهای باز و عمومی شهرها هستند که به ‌نوعی تبلور ماهیت زندگی جمعی هستند. یعنی جایی‌ که شهروندان در آن حضور دارند. جنبش زيبايي شناسي، رویكردي پيشرفته است که به ارتقاء کیفی فضای شهر می پردازد تا به شکل گیری شهر سالم، زیبا و انسان مدار از طريق كنترل اجتماعي برسد و اسباب ارتقاء كیفيت محيط شهري فراهم آید. هدف، یافتن و ترکیب عناصر و مؤلفه هایی است که بتوانند در یک ساختار، به وحدت برسند و کیفیت های مورد انتظار را برای شهروندان ایجاد نمایند. علاوه بر آن هر یک از مؤلفه های کیفیت محیط در چهار بخش کیفیت معنایی، کیفیت عملکردی، کیفیت صوری و کیفیت زیست محیطی طبقه بندی می شوند.

کلمات کلیدی : فضای شهری پیاده راه سرزندگی کیفیت زیباسازی