کرامت انسانی و عوامل حفظ آن از دیدگاه نهج البلاغه

ساره تنافرد¹ زهرا قاسم نژاد²

1) دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث. دانشگاه شیراز.
2) دانشیار دانشکده الهیات دانشگاه شیراز.

کد IOI مقاله : XEEC-HZFAF
محل انتشار : دومین همایش ملی نهج البلاغه در آراء و اندیشه های اسلام شناسان (nahj.fatemeh-ic.ir)
چکیده :
    خداوند نوع انسان را گرامی داشته و در آموزه های اسلامی برای او کرامت و حرمت قائل شده است. حفظ این کرامت، هم از نیازهای درونی انسان بوده و هم مورد توصیه دین است و از جمله مسائلی است که امروزه در جوامع مختلف انسانی مورد توجه بسیار قرار گرفته است. به هدف دست یافتن به دیدگاه امام علی(ع) پیرامون کرامت انسانی و چگونگی حفظ آن، با روش توصیفی_تحلیلی به واکاوی سخنان پیشوای نخستین شیعیان در نهج البلاغه، پرداختیم. مهمترین یافته های حاصل از پژوهش بیان می دارد، کرامت انسانی از منظر امام اهمیت ویژه ای داشته و امام در ارتباطات فردی و اجتماعی افراد، با محور قرار دادن اصل کرامت ذاتی انسان که به سبب انسان بودنش آن را داراست با ارائه راهکارهایی عملی و نظری چگونگی حفظ کرامت انسانی را بیان نموده و حد و مرز حفظ کرامت را تعیین نموده اند.

کلمات کلیدی : کرامت انسانی نهج البلاغه حرمت انسانی امام علی(ع) حفظ کرامت