زمینه‌گرایی به عنوان ابزاری برای تجدید حیات شهری در بافت فرسوده (نمونه موردی: بافت تاریخی شهر اردبیل)

زمینه‌گرایی به عنوان ابزاری برای تجدید حیات شهری در بافت فرسوده (نمونه موردی: بافت تاریخی شهر اردبیل)

سمیه ابراهیم زاده1 شاهرخ عبداللهی ملائی2

1) دانشجوی دکتری معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی،ایران.
2) دکتری معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل، عضو هیأت علمی معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشگین شهر

کد IOI مقاله : XEFB-HDHEZ
محل انتشار : دومین کنگره بین المللی مهندسی عمران ، معماری ، مصالح ساختمانی و محیط زیست(caucong.com/2nd)
چکیده :
    تجزیه و تحلیل زمینه‌ی بافت تاریخی ارزشمند شهر اردبیل این مطلب را آشکار می‌سازد که ساختمان‌ها و بافت سنتی شهر بسیار بهتر و مقبول‌تر از نمونه‌های امروزی ساخته شده‌اند. علت این ماندگاری و مقبولیت بافت تاریخی چیست؟ علت وجود حس هویت و این همانی در این بافت و کمبود همان هویت، این‌همانی، غنا و انسان‌گرایی در عملیات نوسازی و بهسازی بافت تاریخی شهر اردبیل چیست؟ در این تحقیق به بررسی شیوه‌های ساخت و ساز در بافت تاریخی و بررسی مفهوم زمینه‌گرایی، انواع آن و علل قوت و ضعف آن پرداخته می‌شود. سپس به بررسی بافت تاریخی شهر اردبیل و معضلات آن و راه حل‌هایی برای ساخت و ساز و بهسازی مناسب در بافت پرداخته می‌شود.

کلمات کلیدی : زمینه زمینه‌گرایی بافت تاریخی شهر اردبیل ارزش تاریخی فرهنگی