اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی گروهی بر ضعف راهبرد‌های هیجانی و فقدان آگاهی هیجانی مادران کودکان کم‎توان ذهنی

اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی گروهی بر ضعف راهبرد‌های هیجانی و فقدان آگاهی هیجانی مادران کودکان کم‎توان ذهنی

شکوفه سلیمانی1 صفورا کیوانلو2 سیف الله آقاجانی3 شیما ذبیحی4

1) کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه شهید رجایی، تهران، ایران.
2) کارشناس سلامت روان، معاونت بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، خراسان رضوی،
3) دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
4) دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه علوم تحقیقات، تهران، ایران.

کد IOI مقاله : XEFF-HKGEK
محل انتشار : دومین همایش بین المللی روانشناسی کودکان استثنایی(peecuma.ir)
چکیده :
    امروزه مادران کودکان کم‎توان ذهنی دارای مشکلات هیجانی بسیاری هستند. بنابراین هدف از پژوهش حاضر اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر طرحواره درمانی هیجانی بر ضعف راهبرد‌های هیجانی و فقدان آگاهی هیجانی مادران کودکان کم‎توان ذهنی بود. این پژوهش آزمایشی از نوع پیش‎آزمون- پس‎آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماري پژوهش کلیه مادران دارای کودک کم‎توان ذهنی شهرستان اردبیل در بهار سال 1399 بود. با توجه به دسترسی به لیست مادران 40 نفر به‌صورت نمونه‎گیری تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش، 10 جلسه، طرحواره‌درمانی هیجانی گروهی را دریافت کرده و گروه کنترل دریافتی نداشتند. اعضای دو گروه به مقیاس دشواری تنظیم هیجان (DERS) قبل و پس از درمان پاسخ دادند. برای تحلیل داده‎ها از تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج نشان داد که طرحواره‌درمانی هیجانی گروهی باعث کاهش معنادار در نمرات متغیر‌ها در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد.

کلمات کلیدی : طرحواره درمانی هیجانی ضعف راهبرد‌های هیجانی فقدان آگاهی هیجانی کم‎توانی ذهنی