زنانهنویسی در رمان دخیل عشق
زنانهنویسی در رمان دخیل عشق
سید کیهان شهدایی1 فاطمه جعفری2
1) استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
2) دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
کد IOI مقاله
:
XEHA-HEBKB
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم انسانی، اقتصاد، مدیریت و حسابداری(icrhema.com/1st)
چکیده :
پژوهش سبک بر اساس دیدگاه سبکشناسی زنانه، بنیاد ایدئولوژیک دارد که درواقع عبارت است از خوانش اجتماعی متن و بررسی یک ایدئولوژی در سخن با بررسی ساخت زبان، روایت، فرم و صورتهایی زیباشناختی و در نهایت تکنیکهای زنانه. زنان ایرانی در چند دهة اخیر مجموعة قابل توجّهی از ادبیات زنانه را ارائه دادهاند که در آن، محتوای زنانه را با شگردهای خاص زنانه بیان کردهاند، مریم بصیری از داستاننویسان معاصر ایران است که با رویکردی دینی و مذهبی، مسائل و روحیات زنان را مطرح کردهاست. وی با استفاده از نشانه و نمادهای زنانهای که در داستانهایش به کار برده تا حدود فراوانی توانستهاست، نوعی ادبیات زنانه خلق کند. بنابراین نوشتار حاضر بر آن است که در این مجال با روش توصیف-تحلیلی به بررسی مؤلفههای سبک زنانه در رمان دخیل عشق بپردازد. دستاورد پژوهش بیانگر آن است که مریم بصیری با تکیه بر تجربة زنانة خویش تلاش کردهاست؛ صدا و محتوایی زنانه خلق کندکه با حالات و روحیات زنان همسانی دارد، جزئی نگری، صورتگرایی، سادهانگاری، رؤیانگاری، وجه عاطفی جملهها و استفاده از تعابیر زنانه شاخصترین مؤلفههای سبک زنانه در رمان دخیل عشق است.
کلمات کلیدی : داستان زنانهنویسی مریم بصیری دخیل عشق